الداغر بقلم اسماء الاباصيري ج2

تاج : رامي هو اللى قالى ان دي الطريقة الوحيدة اللى اقدر اساعدك بيها … ثم اردفت بجدية ….. اللى بابا عمله فيك مش شوية و حتى لو حاولت تنتقم مني مش هيبقى كتير قصاد اللى حصلك … انا قدامك و عندي استعداد اعمل اى حاجة تطلبها

داغر بسخرية : احساسك بالذنب هو السبب

تاج بدفاع : لا … مش ذنب .. انا اصلاً مليش ذنب فى اللى بابا عمله …بابا اللى معرفش عنه حاجة ولا فاكرة شكله حتى .. انت كمان عارف كده والا كنت أذيتني بأي طريقة اول ما عرفت انى ابقى بنته …… على العموم لو ده هيريحك ممكن تنتقم منى عادي … بس بكررها …. استسلامي ده مش بسب احساسي بالذنب … السبب انت عارفو كويس … ثم اردفت بحزن … و طبعاً بعد كل اللى عرفته فأنا مش مستنية اي مقابل من ناحيتك

ظل يحدق بها بشرود … يتذكر حديثه بالامس مع والده … حدث نفسه … الى هنا و كفى … يكفي عذاب و ألم … يكاد يمو,ت شوقاً لاحتوائها بين احضانه … هى حقه … قلبه ملكها و هى بأكملها ملكه و سيسعى لإثبات ذلك قريباً امام الجميع

داغر بتنهيدة و استسلام : انتي ازاى كده … ملاك …. طفلة .. و ساعات بحس ان عقلك اكبر من عقلي ….. ثم تنهد و ابتسم ليضحك بعدها بعلو صوته …. نظرت نحوه بدهشة ليكمل بعد ان مسح على وجهه ………. خلااااص مش قادر …. كلامك دلوقتى و احساسي و انا بعيد عنك و لو لمدة يومين بس … تفكيري ان احتمال حد من اللى كانو عايزين يأذوكي ممكن يستغلو وجودك لوحدك و يعملولك اى حاجة … كنت هتجنن ….. خلاص مبقتش قادر استحمل اكتم جوايا … انا واثق لو كان ابويا عايش و قابلك كان مش هيتمنالى غيرك ولو كنتى بنت مين

نظرت نحو بأعين متسعة و فم مفتوح ليردف بإستسلام

داغر : بحـ………

تحركت سريعاً تمنعه من اكمال كلمته لتتسع عيناه هو تلك المرة و تهتف هى

تاج : لا لا … مش هتقولها … متقولهاش .. والنبي ماتقولها

ابعد يدها سريعاً ليردف بصدمة

داغر : نعم … جاية دلوقتى و تقولى مش لاعبة لما دخلنا فى الجد

تاج بتبرم : لا طبعاً مش قصدي اللى فهمته

داغر : اومال ايه ؟

تاج: يعنى مش شايف احنا فين ؟ ومنظرى … ثم نظرت نحوه … ومنظرك ….. ده مش جو رومانسي خالص

رفع حاجبيه بدهشة ليردف

داغر : نعم يا اختى … رومانسي … اكيد البت ريم هى اللى ملت دماغك بالكلام الفارغ ده … بقولك ايه سيبك منها … مش بياكل معايا جو الرومانسية ده