سحرة سمرة بقلم امل نصر ج 5

رددت ثريا زوجة حسن ومعاها الفتيات .. شيماء ومروة شقيقة “رفعت “..خلفها بالدعاء.. اما رضوى الجالسة بشرود فى كل ماتراه.. محدثة نفسها :
– كل اللى العز ده كنت بتمرمغى فيه يا” سمره ” لوحدك .. يابوى عالحظ .
……………………….

بقبضتيها الاثنتان كانت تضربه .. وتقاوم بكل خلية من جسدها الضعيف ..امام قوته الجسدية وهى تصرخ عليه بأعلى صوتها ..
– حرام عليك يا” قاسم ” .. بعد عنى متخلنيش اكرهك اكتر من كده .. انا واحدة متجوزة على سنة الله ورسوله من واحد غيرك .
صاح هو الاَخر :
– انا هاخليكى تصدقى دلوك .. وتعرفى صح .. انتى متجوزة مين فينا .. انا ولا المحروس دوكها.
بدأت قوتها تضعف وهى ترى امامها.. الكابوس الذى ارقها طوال سنوات عمرها ..والذى لطالما تمنت الموت على ان يتحقق .. شعرت بضيق تنفسها و الغرفة تدور بها حتى اصبح كل شئٍ سواد امامها فغابت عن عالمها تماماً ..
اجفل هو فزعاً وهى كالج*ثة بين يديه .. يهتف عليها بصراخ وهو يربت على وجنتيها :
– سمره .. فوجى يا” سمره ” .. فوجى يا” سمره ” انتى حصلك ايه بالظبط؟ سمره .. ياسمره ..
……………………

نفسى افهم هو مقعد الناس الهمج دول ليه ؟ مش يطردهم ويخلص بقى .. بدال ماهما محتلين القصر كده ولا اكنهم فى زريبة .. دا ايه القرف ده.
صاحت بها وهى تحدث السيدة ” لبنى ” قبل ان تجلس امامها حول الطاولة الصغيرة بالحديقة .
قالت ” لبنى ” باستياء:
– يمشيهم ازاى بس يا” صافى ” ؟ هى البنت اللى اختفت دى مش تبقى بنتهم برضوا ؟
– اه ياتيته هى بنتهم .. بس دى هربت من جوزها فى ليلة الفرح .. يبقى تستاهل الحرق هى واهلها .
قالت ” لبنى ” بصدمة :
– اعوذ بالله .. ليه كده بس يا” صافى ” ؟ ما بلاش الكلام الصعب ده يابنتى .. راعى ظروفنا شوية.
اجفلت ” صافيناز ” من كلمات ” لبنى ” الممتعضة .. فاجلت حلقها تقول بحرج :
– سامحيني ياتيتة أسفة بجد .. بس بصراحة انا صعبان عليا ” رؤوف ” واللى حصله .. انتى عارفة معزته قد ايه فى قلبى .. ودا اللى خلانى ادوس على نفسى واتصالح مع البنت دى .. بس لجل عيون ” رؤوف ” وسعادته .. تقوم هى تكسر قلبه .. لا بقى اعذريني .. انا لايمكن اسامحها ولا قلبى يصفالها.
صدقت ” لبنى ” خداعها فقالت بحزن :
– ومين سمعك بس يابنتى .. دا انا قلبى بيتقطع من جوا عليه .. بس احنا فى ايدينا ايه بس؟ وبرضوا منقدرش نظلم البنت .. يمكن تطلع بريئة .
زمت شفتيها حانقة بصمت من دفاع ” لبنى ” المستميت عنها .. فخرجت من شرودها على صوت صدور مكالمة من هاتفها .. تفاجأت بالمتصل فاغلقت المكالمة سريعاً بتوتر امام ” لبنى ” ..عاود الاتصال مرة اَخرى ليزيد من غضبها .. خاطبتها ” لبنى ” تقول :
– ما تردى يابنتى على اللى بيتصل ده .
تاففت بضيق :
– اصلها واحدة صحبتى بس غلسة قوى ياتيتة .. مابطيقهاش ..
– ردى يابنتى .. يمكن تكون البنت عايزاكى فى حاجة مهمة .. مدام بتزن بالشكل ده .
– اه صحيح ياتيتة .. يمكن فعلاً زى ما بتقولى كده .. عن اذنك بقى .. اكلمها بعيد عشان ما ادوشكيش
قالتها وقامت سريعاً تذهب من امام ” لبنى “تحاول اخفاء ارتباكها .
……………………………