فيروز بقلم ريم احمد ج 3

فريده قامت بسرعه لبست ونزلت لقت عمار وشه مصفر وشكله مضايق ركبت جانبه العربيه وهى ساكته وهو مشى من غير ميتكلم معاها باى كلمه لحد موصلو كافيه
ونزلو قاعدو فيه
فريده بضيق : ممكن افهم فى ايه ؟
عمار : تعرفى ايه عن الراجل اللى قتل مراته والبنت اللى مش لقينها
فريده : لا بجد … انت بتهزر مش كده
عمار : انجزى يا فريده … وقولى
فريده بعصبيه : يعنى انت متعصب عليه ومنزلنى بليل كده عشان الموضوع ده … انا قولت فى مصيبه حصلت
عمار طلع سجاره وهو بيتنهد
فريده : بعدين مانا كنت هحكيلك الصبح وانت اللى سبتنى ومشيت
عمار وهو بياخد نفس من سجارته وبيحاول يكون هادى : تعرفى ايه عن البنت لحد دلوقتى
فريده : البنت اسمها رحمه عندها 23 سنه ومتخرجه من كلية الصيدله ومخطوبه لجارها على رغم انها صيدله وهو دبلوم وبيشتغل فى مكتبه ….ابوها كان مدمن ومنكد عليهم عشتهم عشان كده كانت بتشتغل وتصرف على نفسها …. وبس كده
عمار فالوقت ده كان بيسمع منها وبيكلم نفسه
” عشان كده عرفت تقراء الروشته ”
” يعنى الراجل اللى فالحلم كان ابوها !”
” ايه اللى يخليها تتخطب لواحد اقل منها فالتعليم ”
” اكيد بتحبه ”
“المفروض انى اروح اقولها كل المصايب دى ”
فريده بصوت عالى : عمار … ايه روحت فين
عمار وهو بيلم حاجته من على التربيزه وبيدفع الحساب : ياله بينا
فريده : انا مش هقوم غير لما افهم فى ايه
عمار : لو مقومتيش معايا دلوقتى همشى وهسيبك
فريده بعصبيه : امشى ياعمار … امشى
عمار سبها مشى وهى مكنتشى مصدقه انه مشى فعلا ودموعها نزلت غصب عنها وهى محتاره ومش فاهمه ايه اللى بيحصل حواليها

…………………………………………………………..

فيروز قاعده فالجنينه مستنيه عمار
الساعه بقت 12 والجو برد جسمها بداء يرتعش بس مش عاوزه تقوم غير لما يجى
شويه وسمعت صوت عربيته بيقرب من الفيلا الابتسامه ملت وشها بفرحه وقربت منه بسرعه وهو نازل من العربيه
فيروز بابتسامه : اتاخرت كده ليه
عمار بصلها بصه غريبه فى حب وغيره وضيق وحزن
مشاعر كتير ملخبطاه كان نفسه يخدها فى حضنه ويفضل يعيط
فيروز باستغراب : مالك بتبصلى كده ليه
عمار : ها … لا ابدا مفيش … انتى ليه قاعده هنا لحد دلوقتى
فيروز : كنت مستنياك
عمار : ليه
فيروز : عشان نتكلم هتعمل ايه عشان تدور على اهلى
عمار فضل ساكت شويه ومش عارف يقولها ايه
عمار : فيروز … ينفع تأجلى الموضوع ده شويه
فيروز باستغراب: ليه
عمار بارتباك وهو بيحاول يدور على سبب : عشان ريناد … يعنى كلنا هنبقى مشغولين فى الخطوبه وكده … ولا انتى زهقتى مننا
فيروز : لاء ابدا … انت فعلا عندك حق … اكيد هى هتبقى محتجانى معاها
فيروز بصتله بابتسامه : خلاص نبقى نتكلم بعد خطوبة ريناد
عمار بحزن : ان شاء الله
فيروز : تحب احضرلك العشا قبل منام
عمار : لا … روحى نامى انتى ياله
فيروز : حاضر … تصبح ع خير
عمار بحب : وانتى من اهل الخير