فيروز بقلم ريم احمد ج 3

………………………………………………………….

بعد ساعه
فى عيادة الدكتور
الممرضه : استاذ عمار … اتفضل
عمار دخل
الدكتور بابتسامه : اتفضل يا ستاذ عمار … خير … فيروز كويسه !
عمار : الحمد لله … دكتور فى موضوع مهم وحضرتك لازم تساعدنى فيه
الدكتور بقلق : خير قلقتنى
عمار بداء يحكيله كل حاجه عرفها وكل حاجه حصلت
والدكتور كان بيسمعه باهتمام
وبعد مخلص
عمار : تفتكر حالتها النفسيه هتستحمل صدمه زى دى
الدكتور بحزن : طبعا لاء … فكل جلساتى معاها بلقيها حطى امل كبير على اهلها … مستنيه تلاقيهم عشان تحس فى وسطهم بالامان عشان تجرى وتستخبى فى حضن امها وتحس بالاطمئنان فى حضن ابوها … نجى دلوقتى نقولها امك ماتت وابوكى اللى قتلها عشان كان بيتعدى عليكى
عمار : والحل … اخبى عليها
الدكتور : ولحد امتى هنخبى عليها
عمار : طيب اعمل ايه … انصحنى
الدكتور : الحل انها هى اللى تفتكر … هى برده هتتصدم بس الصدمه هتبقى اخف
عمار : ازاى … مهى هى نفس الحقيقه سواء افتكرتها او احنا قولنلها
الدكتور : لاء فى فرق … هى دلوقتى مستنياهم بصوره كويسه لو احنا روحنا قولنلها ده حصل وحصل ياما مش هتصدقنا ياما هيحصلها صدمه … لكن لو هى افتكرت اللى حصل كل اللى هيحصل انها هترجع للواقعها اللى حاولت تهرب منه من فقدانها للذاكره
عمار : طيب وهنخليها تفتكر ازاى
دكتور : سبلى انا الموضوع ده …. متقلقلشى
عمار بقلق : ربنا يستر … بعد اذنك عشان معطلشى حضرتك اكتر من كده
عمار قام من مكانه وقرب من الباب
الدكتور : استاذ عمار
عمار بصله
الدكتور : انت بتحبها بجد
عمار بتنهيده : اه
الدكتور : رغم اللى عرفته … وان ممكن يكون بابها اعتدى عليها
عمار : انا محبتشى الظروف اللى فيها فيروز … انا حبتها هى قلبها الطيب وعقلها الناضج كلامها ضحكتها كل حاجه فيها … ولما عرفت حياتها اللى قبل كده كبرت فى نظرى اكتر …. لانها حاولت تتحدى الظروف وتدخل كليه وتشتغل … اللى حصلها مكانشى باديها … وقلبى لما حبها برده مكانشى بايدى
الدكتور بصله باعجاب وفضل ساكت
عمار : دكتور … ممكن اطلب من حضرتك طلب ؟
الدكتور : طبعا اتفضل
عمار : عاوز احضر الجلسه بتاع بكره … بس منغير متعرف عشان لو حصل حاجه اكون جانبها
الدكتور بابتسامه : مع انه مينفعشى … وان دى اسرار مرضى … بس انا عارف انت عاوز كده ليه … بكره بعد متدخلى هخالى الممرضه تدخلك من الباب التانى … انا هفهمها كل حاجه
عمار بامتنان : شكرا اوى لحضرتك … بعد اذنك