فيروز بقلم ريم احمد ج 3

الحلقه السادسه والعشرون

عمار قاعد مع فيروز فى الجنينه

فيروز : انا حوالت افكر شويه يمكن اوصل لاجابه اوضح
عمار : ووصلتى
فيروز : يعنى
عمار : طيب وصلتى لايه
فيروز بتنهيده : الاحتياج انك تكون محتاج احساس معين بسبب ضغط معين او فراغ او بسبب البعد والوحده محتاج تحس بنفسك تحس بالاهتمام تحس بحد يطبطب عليك فى حزنك وحد يفرح لفرحك بس مين الحد ده مش فارقه … ومع اول واحد تقابله وتحس انه سد الاحتياج ده تفضل معاه ومحتاجله ومحتاجه جانبك طول الوقت وتوهم نفسك انك بتحبه عشان انت محتاجه مش اكتر … لكن الحب بقى غير كده خالص الحب بيجيلك فجاءه منغير متفكر فيه ولا حتى تدور عليه … فجاءه كده تلاقى فى شخص فى حياتك بتحبه ومش قادر تستغنى عنه جيه امتى ولا حبيته ازاى مش عارف … الحب انك تشوف حبيبك ده فرحان يبقى منتهى السعاده بالنسبالك ولو شوفته زعلان او مكشر تبقى هتموت من جواك وتعمل ارجوز عشان ترجع الضحكه تانى على وشه …. الحب انك تهتم بيه فى كل وقت تبقى طول الوقت بتفكر فيه وبتتخيل ردود افعاله بتفكر فاللى بيحبه واللى بيكره بتفكر فاللى بيفرحه وبيزعله بتفكر ازاى ترضيه وبس ….. الحب انك تفكر فى احتيجاته هو مش احتيجاتك انت…. الحب انك تدور على سعادته هو اللى هى سعادتك وتخاف عليه من الهواه الطاير
الاحتياج انانيه والحب تضحيه الاحتياج عمره ميكون حب
والحب فيه احتياج بس بشرط ان كل واحد يدور على احتياجات الشريك مش العكس …. فهمت حاجه
عمار كان باصص لفيروز وساكت
فيروز : انت معايا
عمار : هاااا … اه معاكى

……………………………………………………..

ريناد مع يوسف

ريناد : طيب نتكلم بعقل شويه
يوسف : نتكلم فى ايه
ريناد : مصطفى
يوسف بضيق : ماله
ريناد : هتعمل معاه ايه
يوسف : يعنى ده وقته تجيبى سرته
ريناد : متزعلشى … بس لازم اكون فاهمه هتعامل معاه ازاى انا بكره هروح الشغل وممكن يتكلم معايا
يوسف بضيق : انتى كنتى عارفه انه هيكلمنى
ريناد : لاء بس كنت حسه لمحلى كذا مره وطريقه كلامه معايا مكنتشى طبيعيه
يوسف بنرفز : هو حاول يضايقك
ريناد كانت فرحانه بغيرته اوى
ريناد : لاء بالعكس هو محترم جدا وعمره متعدى حدوده معايا
يوسف : من بكره هنقلك من مكتبه ومتتكلميش معاه تانى … وانا هكلمه وهتصرف معاه مليش دعوه انتى
ريناد بابتسامه : حاضر