فيروز بقلم ريم احمد ج 3

……………………………………………………….

عمار كان ماشى بالعربيه وهو مش قادر يستوعب اللى سمعه وبيكلم نفسه
” يعنى فيروز …هى البنت المختفيه وابوها قتل مامتها بعد مغتصبها ”
فجاءه فرمل جامد ووقف بالعربيه فى نص الشارع
وهو حاسس بخنقه ووجع جواه
ودمعه نزلت من عنيه ” المفروض انى هقولها الحقيقه دى ”
” لاء طبعا مش هقدر … مش هقدر اصدمها كده ”
” انا لازم اخبى عليها الحقيقه ”
“بس … بس هى عوزانى ادور عليهم …. هقولها ايه ”
شويه رنت فى ودانه كلمه على “خطيبتى ”
” يعنى هى مخطوبه … اكيد بتحبه .. يعنى انا كده هكون السبب انى ابعدها عن حبيبها ”
” يبقى لازم اقولها …”
” لا مش هقدر”
خبط بايده على الدركسوين جامد بانفعال وعصبيه
” هعمل ايه … هعمل ايه ”
…………………………………………………………..

ريناد قاعد فى اوضتها وبتكلم يوسف
يوسف : ممكن اعرف بقى انتى زعلانه ليه دلوقتى
ريناد بحزن : مصطفى صعبان عليه … مكنشى لازم تقبل استقالته
يوسف : مهو اللى كان مصمم … وبعدين كلامه كان صح … كده اريح لينا احنا الثلاثه
ريناد بحزن : عمرى متخيلت انى اكون سبب جرح حد كده
يوسف : متلوميش نفسك … انتى ملكيش ذنب
يوسف بعصبيه : وبعدين احنا هنفضل طول اليوم نتكلم على استاذ مصطفى
ريناد بابتسامه : شكلك حلو وانت غيران
يوسف : ومين قال انى غيران … بس عندنا حاجات اهم … يعنى خطوبتنا كمان كام يوم ولسه معملناش حاجه
ريناد : اه صحيح فكرتنى … هنعمل ايه …..انا عاوزه اجازه عشان الحق اجهز نفسى
يوسف : انتى مش واخد بالك انك بتاخدى اجازات اكتر مبتورحى الشغل
ريناد : براحتى … مش شركة جوزى
يوسف باستعباط : جوزك … مين ده
ريناد بابتسامه : غلس
يوسف : مانا عارف .. بس برده بتحبينى … مش كده
ريناد بكسوف : مغرور
يوسف : من حقى اتغر … مش القمر بيحبنى …. اتغر بقى ولا متغرش
ريناد بكسوف : هههههههه
يوسف بتنهيده كلها حب : اخيرا ضحكتى وسمعت ضحكتك الحلوه
ريناد : يوسف
يوسف : يا عيون يوسف
ريناد : بحبك

…………………………………………………………

فريده كانت قاعده على مكتبها فى اوضتها وبتشتغل
شويه وموبيلها رن
بصت عليه بعد اهتمام لقته عمار
بصت باستغراب وبتسال نفسها ” خير … اخير افتكر انه خاطب ”
فريده بزعل : خير … فى حاجه … يعنى غريبه تكلمنى من غير ميعاد كده … ولا كانى غريبه يعنى مش خطيبتك
عمار بضيق : خلصتى
فريده باستغراب : مالك؟
عمار : انزليلى حالا انا تحت البيت
فريده باستغراب : ايه … فى حاجه حصلت
عمار بعصبيه : بقولك انزلى
فريده بخضه : حاضر