فيروز بقلم ريم احمد ج 3

فلاش باك
على قاعد فى المكتبه اللى بيشتغل فيها ولمح رحمه قام بسرعه وقرب منها
على بحب : ازيك يارحمه
رحمه : الحمد لله
على : وحشتينى … بقالى كام يوم مشوفتكيش
رحمه : مانت عارف الشغل
على : طيب ياحبيبتى ياله اطعى عشان ترتاحى شويه
رحمه بتنهيده : اطلع وارتاح ازاى
على : معلشى ياحبيبتى …. هانت كلها كام شهر ونتجوز وتخلصى من كل التعب ده
رحمه بتنهيده : ربنا يسهل

وطلعت وعلى فضل عينه عليها
وبعد حوالى ساعه
سمع صوت عالى فى بيت رحمه وزعيق وصويت
وشويه شاف رحمه نزله تجرى بالبيجامه وشعرها منعكش
على جرى ورها بس فجاءه سمع صويت وناس بتقول قتلها قتلها
رجع تانى جرى على بيت ابراهيم لقى مراته مقتوله ومرميه على الارض وهو واقف جانبها عنده حاله هستريه وبيضحك

على بيرجع للواقع : ومن ساعاتها بدور عليها ومش عارف القيها
فريده سكتت شويه وبصت لعلى : تفتكر يكون عمل فيها حاجه
على بوجع : مش عارف

الحلقه السابعه والعشرون

يوسف اتفق مع عمار ومها ان الخطوبه اخر الشهر يعنى كمان حوالى اسبوع
الكل كان فرحان وبيهنى وريناد لحظت برده ان عمار كل شويه يبص على فيروز ويبتسم
ريناد وهى بتكلم نفسها ” عمار ماله انهارده … اوعى يكون اللى فى بالى صح”
وبعدين ابتسمت ” ياريت يكون صح … انا اتمنى ان عمار يسيب الزفتى اللى اسمها فريده دى ويكون مع فيروز … ياريت بجد ”
قطع تفكرها يوسف : مالك سرحانه فى ايه
ريناد بابتسامه : مفيش
يوسف بابتسامه : فيه صح
ريناد : يا سلام على الثقه .. لا طبعا
يوسف : امال فى ايه
ريناد : هقولك بعدين
يوسف : طيب مش ياله بقى هنتاخر على الشغل
ريناد : اوكى ياله

يوسف وريناد نزلو وعمار بص لمها
عمار : انا هروح الشغل هتعوزى حاجه يا ماما
مها بابتسامه : لا شكرا يا حبيبى … خالى بالك من نفسك
عماربص لفيروز : هتعوزى حاجه من بره
فيروز : لا شكرا
خرج عمار وبعد خطوتين عن الاوضه جرت عليه فيروز بلهفه
فيروز : عمار
عمار : نعم
فيروز : ممكن اطلب منك طلب
عمار بابتسامه : اكيد اتفضلى
فيروز : ممكن تدورلى على اهلى
عمار باستغراب : ايه … ازاى ؟
فيروز : يعنى لو فاكر مكان الحادثه … ممكن ندور فيه … او تنزل خبر فالجرنال بتاعك … يعنى اكيد فى طريقه
فيروز سكتت شويه : هو يوم الحادثه انا كنت رايحه فين … يعنى كنت جايه منين … يعنى مكنشى معايا شنطه …او اى حاجه ….. وهو ايه اللى حصل بالظبط
عمار سرح فى شكل فيروز يوم الحادثه وهى بتجرى زى المجنونه ولبسه البيجامه ومتبهدله
فيروز : سرحت فى ايه
عمار بارتباك : هااا … ولا حاجه
عمار بهروب : بصى انا متاخر دلوقتى … لما ارجع نبقى نتكلم ونشوف حل للموضوع ده
فيروز بحزن : حاضر
ورجعت تانى اوضت مها