كبرياء انثى بقلم جوجو ج 4
الحلقه 47
************************************************** *******
دقت باب حجرتها فريده
فريده: الدكتور جالك يا نواره
نواره و هى تعدل من هندامها .. خليه يتفضل
دخل الدكتور بأبتسامته المشرقه و نظارته الطبيه التى زادته وسامه : السلام عليكم على مريضتنا الحلوه
نواره بأبتسامه خجله : مرسيه يا دكتور
الدكتور : عامله ايه النهارده … شكلك احسن بكتير من امبارح
تلاشت ابتسامتها الهادئه ليحل محلها ملامح الحزن
الدكتور : انا لازم اقولك حاجه مهمه ده من واجبى الطبى
نواره: خير يا دكتور
الدكتور: انتى لازم تحكى اللى جواكى و تفضفى لاى حد علشان انتى كل اللى فيكى ده بسبب نفسي .. حاولى تحكى حتى لو صعب عليكى .. اظن ما فيش حاجه اصعب من انك تفضلى محبوسه فى سريرك و اللى حواليكى يخدموكى و تحسى بالشفقه من نظرات الكل … خليكى قويه بلاش تستسلمى للمرض
نواره: تصدق يا دكتورانا حاسه بشلل فكرى اكتر ما هو شلل جسدى
الدكتور : غلط و دى اول خطوات اليأس …. بلاش تعتبرينى دكتور … احكى و كأنك بتكلمى نفسك .. و ده اكتر شئ هيريحك صديقينى
نواره بأبتسامه عذبه شكرا لاهتمامك بيا… بس يا ترى يا دكتور الاهتمام ده بكل المرضى بتوعك
*****************************
على جانب اخر فى المنزل ذاته
ادهم: ماما هى ايه ريحه البرفان دى هو فى ازازه برفان بتاعتى اتكسرت ؟؟
فريده: لا ازازه ايه يا بنى ..ده الدكتور بتاع مراتك جالها و اهو عندها
ادهم بغضب و هو يهم من مجلسه : و ازاى ما تقوليش حاجه زى دى و سيباها اعده مع راجل غريب لوحدها فى اوضه النوم ..
تقدم و فتح الباب بهمجيه
ادهم بعصبيه حاده : هو انت جاى هنا تعالجها ولا جاى تتسامر مع مراتى
دكتور تيمور : حضرتك عندك حق فى اللى انت بتقوله و الاكيد انا مش جاى اتسامر .. انا بشوف شغلى علشان المدام ترجع تقف على رجليها.. لان اللى حضرتك مش اخد بالك منه .. ان المدام مشكلتها نفسيه اكتر ما هى عضويه .. و هى لو كانت وثقت فى حد قريب منها اكيد ما كنتش هتحكى اللى مضايقها لحد غريب عنها …
و عموما ( نظر الى نواره نظره حانيه مع ابتسامته الجذابه ) و اخرج كارت من سترته و اعطاه اياها : مدام لو حضرتك احتاجتى اى حاجه اتصلى بيا فورا من دون تردد .. عن اذنك يا مدام و ياريت تنفذى اللى طلبته منك
نواره و هى تهز رأسها له شاكره اياه بأبتسامه عذبه : و هو كذلك يا دكتور
تيمور: عن اذنكم السلام عليكم
