كبرياء انثى بقلم جوجو ج 1

الفتاه بغضب عارم: بكره تندم يا خالد ان ما ندمتك ما بقاش انا شاهى

خالد بأرف منها: بلا شاهى بلا ناهى فى ستين داهيه

جلس يفكر و يفكر الى ان توصل لحل يجعل نواره تأتى راكعه تحت قدميه ولا تستطيع البعد عنه

يفيق من شروده على صوت مديره و هو يرمقه بنظره غاضبه و كلام ليس يصح ان يتفوه به امام الزملاء

ليترك خالد المكتب و يخرج من عمله

فى تلك الاحيان بعد ان انهت اللف على المواقع جميعها و تفقدت كل شئ بنفسها عادت الى المكتب

اسراء: منوره يا هندسه

نواره: بنورك يا عسل الباشمهندس جوه

اسراء: اه ده مأكد عليا انه مستنيكى

نوراه: هدخله

اسراء: طيب لما تطلعى عايزاكى

نوراه هزت رأسها و هى تخبط على باب المكتب لكن لم يأتيها رد من الداخل

لتفتح الباب

لتصرخ بصوت يدوى فى ارجاء المكتب بأكمله و كل من به ينتفض اثر صوت صراخها

نواره بلهفه تجرى على حسن الملقى على الارض و كأنه فارق الحياه لكنها

حاولت ان تتحسس نبضه لتعلم انه مازال على قيد الحياه

اسراء : اطلبوا الاسعاف بسرعه

نواره بصوت صراخ باكى: اسعاف ايه احنا هنستنا لما يضيع من بين ايدينا

اى حد من الرجاله اللى هنا يشيلوه لحد عربيتى و انا هطلع بيه لاقرب مستشفى

نواره موجهه تعليم لاسراء: مكتب الباشمهندس يتقفل بالمفتاح و تجبهولى شخصيا يا اسراء و ماحدش يدخل لو حاجه حصلت فى مسئوليتك

و بالفعل ساندت نواره و بعض الموظفيين فى المكتب الى ان ابعدها احدهم

ابعدى يا باشمهندسه انزلى دورى عربيتك و احنا هنزله على طول

بالفعل ركضت على درجات السلم ولم تنتظر المصعد و اتت بسيارتها امام المدخل المؤدى للعماره

و ادخلوه الى السياره و انطلقت به نواره الى اقرب مشفى

نزلت لتصرخ ترووووووولى بسرعه بسرعه

اتاها العاملون بالترولى و وضعوا حسن عليه

و اغلقت سيارتها بجهاز التحكم عن بعد

و قفت حتى خرج الدكتور و طمئنها على حسن

الدكتور: حضرتك بنته

نواره: لا انا موظفه عنده هو ماله يا دكتور

الدكتور ببرود: انا عايز اكلم حد من عيلته

نواره: كلمنى انا مش انا اللى جيباه

الدكتور: حالته خطيره بصراحه سكره فوق ال 500

نواره : يالهوى ى و العمل

الدكتور : عايز راحه تامه

الا قوليلى انت مالك ملهوفه عليه كده

نواره : نظرت له نظره ناريه

ينفع ادخل اطمن عليه

الدكتور: اه بس بلاش ترهقيه

نواره تقدمت بضع خطوات الى ان دلفت داخل غرفه حسن النائم على السرير و هو لا زال لا يشعر بما يدور حوله