ابن الاكابر والأسطى بليا ج ٢٠
وليد بابتسامت سخريه = مش ضيقانى بس ليا عندى ليكى مفجأه جنان
انچى بلهفه = ايه ايه قول
وليد بانتصار = ايهاب طلق اسيا انهارده
انچى بصدمه = ايه طلقها ازاى؟ وليه؟ وايه اللى حصل خلاه يعمل كدا بسرعه دى؟
قص لها وليد كل شئ حدث فى الصباح فضحكت انچى باعلا حسها وقالت = يا ابن الايه يا وليد، هه طلعتمش سهل يا واد
وليد = عيب عليكى، ده انا تربيتك يا چوچو
انچى بانتصار = هه خلاص يا انچى الساحه فضض ليكى خلاص وايهاب هيكون ليكى انتى وبس واسيا خلاص هتخرج من حيات ايهاب وللابد وترجعى انتى لحياتو من تانى ههه
~ تسريع الاحداث يوم زفاف حلا. كانت تقف حلا امام المرأه (بفستان زففها الابيض الانيق للغايه وهيا تضع ميك اب كامل مع طرحت زفاف طويله ومصففه شعرها بطريقه خياليه مع تاج جميل مصنوع من الورد الناعم اللامع) فلفت حلا للبنات بارتباك شديد.
وقالت = بنات اناااا متوتره اوى ليه كدا. رحمه (اللى كانت تردتى فستان سوريه باللون الاسود اللامع بنقوش ذهبيه وواسع ليخفى بطنها المنتفخه وكانت فرده شعرها الحرير اللامع على ضهرها بكل حريه وميك اب سنبل).
فقالت بابتسامه حنونه = ده الطبيعى يا قلبى متخفيش. صفا (اللى كانت تردتى فستان بصيد باللون الكريمى ومترز من على الكتف اليمين مابين الكتف اليسار ساده ونازل بوسع بصيد وحجاب من نقس اللون مع ميك اب سنبل).
فقالت مبشاكسه = لالالا يا حلا مالك بقيتى خيخه كدا، امال فين الشبح حلا اللى كانت لما تشخت او تزعق الكل بيترعب منها ههههه الجواز هيفسد اخلاقك يا حلولا
حلا بغيظ = اه يا جزمه انتى بتنرفزينى ليه ما تخلينى متقمصه دور الكيوده شويه ل نعدى الفرح ده على خير ياما. عشق (اللى كانت تردتى فستان سوريه جميل باللون الاحمر ومنفوش قليلآ وحجاب من نفس اللون وعمله ميك اب سنبل جدآ فكانت فى غايت الجمال).
فقالت بضحك = اففف خلاص بقا يا بنات لا روح الاسطى حلا شكلها طالعا اهو ومش عوزين نطفش حضرت الظابط من يوم الفرح، ما صدقنا ان الاخت تتجوز لان الواحد على اخره وعوزه اتجوز انا كمان
حلا برفع حاجب = الله ما تطبتى يابت مش الواد عدى جه وطلب ايدك من اونكل انس انبارح وعملتو قرى فاتحه وخطوبتكم بعد اسبوع وفرحكم بعد الامتحناد، ليه بقا مستعجله كدا يا انثى الهدهد انتى
عشق بمحن = الله مالك يا حلوله، ايه مستعجله دى، هههههههه ده انا مصدقت ان راق بال حبيبى عدى علشان كدا الحمدلله جه يتقدملى على طول هااااااااح
