ابن الاكابر والأسطى بليا ج ٢٠

الشباب كلهم معآ = اه عادى على فكره ههههههههه

بدر بمرح = احم كرامتنا بقا فى الارض خالص يا جماعه

كريم بضحك = انت لسه واخد بالك ان كرامتنا بقت فى الحضيت خالص مالص هههههه

بدر بضحك = لا واخد بالى من زمان بس مكبر دماغى علشان مشعرى متضيقش منى هههههههه

مالك ابن ياسين = ايدا مين بيضايق جدو حبيبى

بدر بحب نزل ل مستوا حفيده وقال = العيال دى يا مالك عملين يتمسخرو علينا يرضيك

مالك ديق اعينه بخبث طفولى = لا ميرضنيش يا جدو بس هنعمل ايه بقا فيهم الراجل ابويا ومينفعش نستغنا عنه علشان الست امى بتحبه مش عارف على ايه

ضحك الكل بشده على كلام مالك وياسين متنح بشده فقال = هوا الواد ده ابنى صح

الكل معآ بضحك = صح هههههههه

خلع ياسين الجزمه من رجله وقال = وانا بقاةعندى ملاك يعنى لو ضحيت بيه يا ابن ال يبقا عادى صح

مالك بعجرفه = والله انت متقدرش تعملى حاجه يا حضرت المحامى ياسين ولو حولت تأذينى فـ انا معايا كل الادله اللى توديك ابو ذعبل ودلوقتي مضر اسيب النقاش ده ورايح اتكلم مع مرنا كام كلمه سر

وتركهم مالك ومشى فقال يامن برفع حاجب = مش بيتهيقلى مرنا دى بنتى انا، ابنك عاوز ايه من بنتى يا ياسين

رفع ياسين يديه وقال = ولا اعرفه روح خد حقك منه زى ما انت عاوز ياخويه والله ما همنعك تربى الواطى ابن الواطى ده

عماد بضحك = بلاش تقول كدا عن نفسك يا ياسين والله انت كنت اعقل من كدا

شادى بضحك = كاااان وكان ياما كان هههههههه، وبعدين شوف مين بيتكلم على اساس انك مش بتشت فى شعرك من الواد اسر ابنك

عماد بتوجس = اه والله يا شادى مطلع عينى من ساعت ما سافر يدرس بره وكل اخباره لالالا كل مصيبه ميجولى فى اچنده رسميه، الواد ده اخرده فى الحبس وعلمو على كلامى دى

مؤمن بقلق = يا اخى فال الله ولا فالك، حبيب جدو هيطلع سيت الرجاله وبعدين يكفيك ان ابنك سافر مخصوص ل يطلع دكتور كبير تفتخر بيه

رعد بابتسامه = وبعدين اعترف ان اسر وحشك ونفسك الاجازه تيجى بقا ل ينزل وتشوفه يا عموده

عماد بابتسامه وشوق = والله فعلآ يا رعد وحشنى اوى ابن الايه مع ان البت نورهان وعمرو مليين عليا حياتى انا وامهم بس هوا البكرى بردو

انس = يارب يرجعلك بالسلامه يا عماد يارب

عماد بتمنى = يارب

جه ادم ابن صقر وقال = يا شوباب عاوز استشركم فى موضوه