ابن الاكابر والأسطى بليا ج ٢٠
ايهاب بضيق = اه صح طلقتها بس ازاى تسمح لحلها انها تجيب الكلب ده لفرح بنتى
انچى بخبث = معلش يا حبيبى ماهى الستات الخينين كدا بجحين وعينهم فارغه، عمومآ يلا تعالا عرفنى على الكل
ايهاب = تمام يلا بينا. وذهب ايهاب وانچى نحو مليكه وكريم وانس وسما فنظرت مليكه وانس وسما ل انچى بغيظ اما كريم فـ نظر لها بتعجب فـ هوا ميعرفش اسيا.
فقال انس = ممكن افهم يا ايهاب الاستاذه دى بتعمل ايه هنا
انچى بتمثيل البرائه = مالك يا انس من امته وانت مش طيقنى كدا، ده انت طول عمرك كنت بتحبنى زى اختك وكنت بتحضرمنى
انس بضيق = اديكى قولتيها كنت، يلا يا سما
واخذ انس سما ومشم فقالت مليكه بحزن = يا خصاره يا ايهاب، ضيعت الجوهره اللى معاك بـ حتت هه ولا بلاش
ايهاب باختناق = اهى الجوهره اللى انتى بتتكلمى عنها دى يا مليكه، هيا اللى خنتنى وطعنتنى فى شرفى
كريم بحده = متنساش يا ايهاب اللى بتتكلم عنها دى تبقا اختى، ومش هسمحلك تقول عنها اي كلمه متعجبنيش انت فاهم، وطلمه انت لسه مش واثق فى اختى فـ ليه اتجوزتها تانى وليه وعدها بوعود انت مش ادها، بس صدقنى يا ايهاب المراتى لو عملت ايه انا اللى مش هسمح ل اسيا ترجع ليك تانى مهمه حولت المراتى. وتركهم كريم ومشى فـ نظرت مليكه ل ايهاب وانچى بضيق وذهبت خلف زوجها فنظر ايهاب للاسف بحزن شديد فاغمضت انچى اعينها بغيظ وحطت اديها على كتف ايهاب وجت تتكلم ولاكن شال فجأه ايهاب اديها.
وقال = عن اذنك يا انچى هروح اشوف الضيوف
وتركها ايهاب ومشى بضيق شديد داخله فنظرت انچى بضيق له وقالت بغيظ = انا بكره اعرفكم كلكم مين هيا انچى سالم يا شويت رعاع. ورفعت انچى هاتفها وبعتت رساله ل وليد بأنه يقابلها فى حديقت الفندق وذهبت للفندق.
~ عند عائلت بدر ويوسف
اميره بابتسامه = ما شاء الله القاعه جميله اوى، ربنا يتممهلهم على خير
بدر بحب = يارب يا حببتى
رعد بغمزه = الله يسلهو يا بدوره انت وميرو
بدر بمزاح = خليك فى حالك ياض وشت حيلك وفرحنه بيك انت كمان
نظر رعد ل تقى الذى كانت تقف تتحدث مع عائشه بابتسامه مرسومه على وجهها وهيا فى غايت الجمال وقال بابتسامة عاشق = امين يارب بس القمر يرضا عنى
. نظرت له تقى لتلتقى اعينهم سويآ وهم مبتسمين بحب لبعض ويوسف ورقيه وبدر واميره يتابعوهم بحب فـ غمزت اميره ل رقيه وكذلك غمز يوسف ل بدر وهم كتمين ضحكتهم فـ اول ما لاحظ رعد وتقى نظرتهم لهم ارتبكو بشده.
