ابن الاكابر والأسطى بليا ج ٢٠
نديم بحزن = مو يعقوب الذى كان يحدث عائلته بل انا
نورسين بصدمه = انت، كيف ذلك
نديم بتوضيح = يعقوب قبل ما يدخل فى الكومه قال لي انى لا اخبر احد بالذى حدث وانى اخفى ذلك عن الكل، وانا نفذ حديثه وكنت بتصل بـ والده واقلت صوت يعقوب وكأنى يعقوب لاطمنهم عليه
نورسين فرحت كثيرآ فـ كانت تعتقت ان يعقوب نساها ولاكن يعقبها كان مش نسيها ولا حاجه ففجأه جه الممرض وقال = دكتر نديم دكتر نديم، دكتر يعقوب فاق من الكومه واخيرآ
نديم بسعاده = عن چد. وجره نديم ونورسين بسرعه ل غرفت يعقوب فدخل نديم للغرفه وخلفه نورسين ليتفاجأون بـ يعقوب يجلس على الفراش وبيشيل سلوك الاجهزه منصدره والكالونا من ايده.
فقال نديم بسعاده = يعقوب رفيقى الحمدلله على سلامتك
يعقوب بتعب بدون ما يرفع اعينه = الله يسلمك رفيقى
نورسين بسعاده = يعقوب
رفع يعقوب اعينه بصدمه ليتفاجأ بـ نورسين امامه فاخيرإ التقت اعين العشاق بعد طول انتظار فنظر نديم لهم ثم تركهم وخرج بدون ازعاج فـ تنهد يعقوب بتعب.
وقال = ايه جابك هنا؟
نورسين بحزن = جيت ليك، مش انت قولتلى هتندمى على قرارك ده ودينى ندمت وجيت علشان اشوفك وانت كدا
يعقوب بحزن = مش انتى قولتى مش عوزه اشوف وشك تانى
نورسين بغيظ اقتربت من يعقوب وضربته على كتفه وقالت = انا قولت كدا اه، بس علشان كنت مكسوره ومضيقه منك لانك حته محولتش تطمنى ساعت اللى حصل مابنا وحسيت بـ ان كرمتى بقت فى الارض خالث وانى بقيت رخيثه فى عيونك، بس انت ايه مصدقت ونفذت كلامى فورآ براڤو عليك بجد، وسيدك رحت اكد كلامى وكنت عاوز تموت وتسبنى علشان اموت بعدك علطول لانى مكنتش هقدر اعيش يوم واحد من بعدك، واشيلك ذنبى انا وذنب ابنك او بنتك اللى فى بطنى
يعقوب بصدمه نظر ل بطن نورسين فانتبه لانتفاخ بطنها واخيرآ فقال بدهشى = اييييه
نورسين بدموع = ايوا مناا حامل فى الشهر الرابع ياخويه، وانا هناك عماله احزر وافصر سبب غيابك عنى طول الشهور دى وقلبى محروق لتكون نسيت نورسين خلاص، وانت هنا فى غيبربه وانا اخر من يعلم او بصريح العباره وانا اول من يعلم، وبعدين ما لو كان صحبك نديم ده كويس كان قالى انا على الاقل انك عملـ.
يعقوب بسرعه حط ايده على فم نورسين وقال = هشششش ايه مش عوزه تبطلى رغى خالص، أأنتى بجد حامل يا نورسين يعنييي انا هبقا بابا هههههههه بجد ده
