ابن الاكابر والأسطى بليا ج ٢٠
كيان بصدمه ودموع = امال حق مين؟
نور بعشق = حقى انا، انا بحبك يا كيان وعوزك تكونى مراتى وحببتى وام عيالى، اعترف انك جسوسه، بس مش ذنبك انك خليتى صحفى مجنون زيي يعشقك يا جسوستى. ابتسمت كيان بسعاده ودموع فراح نور شلها وفضل يدور بيها بسعاده لا توصف وكيان مغمضه عينها بسعاده وهيا تستمتع بتلك اللحظه الخياليه الذى تملكها فيها حببها واخيرآ وبدلها نفس احساس العشق المجنون.
~ عند تقى. كانت تقى ماشيه فى الشارع وهيا حطه الهند فريه فى ودنها ومسكه روايه وعماله تقرأ فيها بانتماج ففجأه توقفت عربيه جانبها وخرج منها شخص وراح حط منديل فيه مخدر على انف تقى اللى حولت تبعده عنها ولاكن بلا اي جوده وحولت تصرخ ولاكن كان كاتم صوتها لحد ما غابت عن الوعي بسبب المخدر وراح الشخصده شال تقى وحطها فى العربيه وركب مكان السائق وانتلق بالعربيه بسرعه.
~ بــعــد وقـــــــت. فتحت تقى اعينها بألم شديد فى رأسها لتتفاجأ بنفسها جالسه على مقعد على الشاتق والمكان فارغ من حوليها فقامت بسرعه وهيا بتهرش فى رأسها بتعجب.
وقالت = هوااا ده اسمو ايه بقا، طب هونا اتخطفت ولا مو*ت لافهم بس والله، وبعدين فين اللى خطفونى وفيه حد يخطف حد فى مكان جنان زى ده، لالالا قبيلت فران بتلعب فى عبى، اكبد فيه مغزه ورا الخطفه دى
فجأه = طول عمرك فقيقه يا تقتوقتى
لفت تقى بخضه وقالت بغباء = ايه ده رعد، هونتا مخطوف انت كمان ولا انت اللى خطفنى ولا ايه بالظبط
ضحك رعد بشده وراح جلس على كرسى جانب كرسى تقى وقال = تعالى تعالى اقعتى وبلاش تشغلى مخط الصغير ده يا صغيره
جلست تقى على كرسيها وقالت = برضو مقولتليش ليه جبتنى هنا بالطريقه دى
رعد بهدوء = لا ولا حاجه يعنى لقيتك من النوع اللى بتحبى التشويش ة الاثاره فـ قولت اخطفك واخوفك حبتين واهو بالمره اعرض عليكى الجواز واقولك بحبك
تقى بصدمه = أاااا اييييه انت شارب حته بكام يابنى فيه انسان طبيعى يقول ل انثى رقيقه وحساسه زيي خبط لزق كدا انك بتحبنى وعاوز تتجوزنى، مش المفرود طلمه خطفتنى مثلآ لو تعزمنى على العشا وترقع قدامى زى ما عما ابيه ياسين واوس وعدى ل وتين وصفا وعشق يوم فرح حلا وتقولى ممكن تقبلى تتجوزينى يا تقتقتى
رعد برفع حاجب = قال يعنى لو كنت عملتكدا كنتى هتوفقى
تقى بضحك = والله من غير اي حاجه انا بنت وقعه وبحبك انا كمان وموفقه على الجواز يالااا هيا جوازه ولا علقه الاتنين هم ما يتلم هههههه
