ابن الاكابر والأسطى بليا ج ٢٠
اسيا ديقت ملامحهها بدرامه وقالت = افففف هاااااح اد ايه انا مرتاحه دلوقتي يا حبى، وانا شيفاكى مصدومه كدا هههههههه. ودخلو الظباط وتم القبض على انچى ووليد كمان والكل ينظر لها بتشفى فنظرت انچى ل اسيا وايهاب بكره وغيظ فمسك ايهاب ايد اسيا بتملم ورفعت اسيا اديها ل انچى وحركت اصابعها بتوديع بابتسامه منتصره وبعد ما قبض الظباط على انچى صاحت اسيا بحماس للكل لينتبهو لها.
= يا جماعه، عارفه اننه وقعنا قلبكم باللى حصل ده بس اللى يلعب مع الاسطى بليا يستحق ايييه
الكل بضحك = ضرب الجزم ههههههههه
اسيا بضحك = ههههههههه هوا ده. كان الكل حرفيآ فى غايت السعاده لهم فـ بدأت البنات منهم اللى بركت ل اسيا ومنهم اللى ضربت اسيا بغيظ ومنهم اللى حضنتها بسعاده وكذلك الشباب وصوت الضحك والبهجه تملأ قدران القصر واخيرآ بعد وقت كبير جدآ من الحزن.
~ فى اليوم التالى فى منزل يوسف
كان الكل متجمع فى غرفت الصالون بسعاده لا توصف ورعد كان يجلس بتوتر شديد فـ اليوم متجمعين ليطلب بدر ايد تقى ل رعد واخيرآ.
فقال يوسف بحب = والله يا جماعه منورنا، ادينا بنقعت القعته الحلوه دى للمره التالته
شادى بمرح = والتالته تابته، ولا نويين ايه بعد القعته دى
كل الشباب بضحك = لا كفايه كدا هههههههه
ضحك الكل بشده والبنات ترمق ازوجهم بغيظ فقالت اميره = بناتى بنتكم، وبنتكم بناتى، وانا فرحانه انى اطمنت على وتين ولارا لانها مع ولادى حبيبى ياسين ويامن اللى ربتهم على ايدى زى ولادى تمامآ اما تقى دى روحى دى ام لسان طويل
بعتت لها تقى بوسه فى الهواء بمشكسه فاكملت اميره بحب = وفرحانه جدآ لما رعد جه وطلب من بدر انه ييجى ويتقدم ل تقى بجد فرحانه اوى ليهم
رقيه بابتسامه = ربنا يكتر افرحنا ومايبعدناش عن بعض ابدآ يا حببتى وانا مطمنه على ولادى لانهم هيكونو مع حما وعمه وام طيبه وجميله زييك، وعوزاكى تطمنى على بناتك وابنك لانهم كمان زى ولادى اللى مربياهم على ايدى برضو ومعزتهم عندى واحده يا حببتى
رعد بارتباك = ايه يا جماعه ما نسيب جو حنان الام ده بعدين. ندخل فى الجد بقا، مش يلا يا بابا ولا ايه
مصطفى بمرح = مالك ياعم مستعجل على ايه دى امك شكلها دعيه عليك فى ليلة قدر، ده انت هتلبس يا حرام. ضحك الكل بشده فوكزته عائشه بغيظ فضحك مصطفى بألم واخذ عائشه فى حضنه بحب فـ هوا يعشق مشكست مراته وحببته كثيرآ.
