ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٥

منه بدموع تتلألأ فى اعينها فـ والدها كلعاده كسر فرحتها فقالت بطاعه = حاضر يا بابا

و دخلت منه ل غرفتها فقتربت مرفد من الاب وقالت = براحه شويه على البنت، دى عروسه وفرحانه زى كل العرايس يا فـ.

بعصبيه وهوا ماسكها من زرعها بقوه = انتى تخرصى خالص يا بومه انتى وبطلى لكلك لكلك بدل ما اقطعلك لسانك ده، مافهوم

مرفد بخوف = مافهوم مافهوم خلاص سيب دراعى. ساب زرعها بعـنف فـ رن جرس الباب فجأه فمسحت مرفد دمعها مابين ذهب الاب وجلس على الكرسى وهوا يضع رجل فوق الاخره بغرور فذهبت مرفد وفتحت الباب بابتسامة ترحاب.

= يا اهلآ وسهلآ نورتونا وشرفتونا يا اغلا الغوالى

رقيه بابتسامه = تسلمى يا غاليا

مريم بحب = اذيك يا طنط، امال فين منه

نظرت مرفد للاب اللى متحركش من مكانه وقالت = فى اوضتها يا حببتى وزمنها جيه

يوسف باستغراب = امال فين والد العروسه يا مدام

جت مرفد تتكلم ولاكن منعها صوت الاب وهوا يقوم من مكانه ببرود = اهلآ وسهلآ بيك يا استـ. ، هه سبحانه الله على صدف القدر هه ورجعنا التقينا من تانى يا چو بعد 35 سنه (ونظر ل رقيه بشوق) هه اذيك ياااا غاليا يا مرات هه الغالى. نظره شادى وياسين ومريم وتقى ومرفد ل حديث الاب باستغراب فنظرت رقيه بصدمه شديد ورجعت نظرت ل يوسف اللى تبدلت ملامحه للغضب المكبود والغيره.

فقال يوسف بغيظ = فادى، هونتا ابو.

فادر بخبث = ابو العروسه يابو العريس، صحيح إلا مين العريس فيكم بظبط يا شباب

شادى وهوا مش فاهم حاجه = ايوا انا يا عمى

فادى ببرود = امممممم شاب ما شاء الله زى الورد هه بسس للاسف جيين على الفاضى

نظر الكل بصدمه ل فادى فشعر يوسف بـ ان فادى يريت ينتقم منه فى ابنه فقال بغضب مكتوم = فادى ممكن نتكلم على انفراد

فادى بخبث = طبعآ يا غالى

و مشى فادى نحيد الصالون وجه يوسف يتابعه فمسكته رقيه بسرعه وقالت = بلاش يا يوسف وتعالا نمشى احسن من هنا بالله عليك

يوسف بابتسامه = متخفيش يا حببتى، هما كلمتين وراجع

و شد يوسف اديه من رقيه ومشى فتقدم ياسين من والدته بعدم فهم وقال = ماما فى ايه، انا مش فاهم حاجه

رقيه بخوف = فى مصيبه حلت فوق دمغنا يا ياسين يابنى

~ فى الصالون

فادى ببرود = وعاش لقاق يا چو بعد كل السنين دى، تعرف انى ممكن دلوقتي انتقم منك على كل اللى عملتهولى فيه الماضى