ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٥

نور بتنهيده تملأها الحزن = متخفش انا كدا كدا مش عاوز شوشره وفلوسك هتكون عنتك كامله بكره فى ميعادنه، خلاص يا معلم

سعد = خلاص يا سى الاستاذ، ولا ونفدى من تحت ايدى يا بنت الرفدى

و زقها سعد وقفل متوطه وتركهم ومشى فكانت كيان تقف امام نور ودمعها نازله بألم شديد فقالت = نووور انااا

اوقفها نور بصفعه قويه على وجهها اصقتتها ارضآ ويكأنه بيشرح الذى داخل قلبه بـ هي الصفعه فقال باستحقار = انتى ايه؟ هاا انتى ايه يا كيان، ايه الكذبه الجديده اللى بتفكرى تقوليهالى لتضحكى عليا بيها هه ما انت شاطره فى الحاجات دى

ونزل نور ل مستواها ومسكها من ضرف بچامتها من عند الصدر مقربن لها له والدموع تتلألأ فى اعين نور وقال = بس اقولك حاجه، براڤو عليكى يا كيان نجحتى وبقداره انك خليتى نور المرشدى يعشقك ياااا كيان. نظرت كيان بصدمه ل نور ودمعها نازله بصمت وهيا مش مستوعبه كلا نور لها فكانو هم الاتنين ينظرون لبعض فى حرب من النظرات مابنهم فـ اخيرآ اتكلمت كيان وقالت ببكاء وشهقات عاليه وقلبها يصرخ فى صمت.

= نور انت مش فاهم حاجه، انا صح زى مقال سعد، بس والله العظيم مش دى الحقيقه كامله، ارجوك اسمعنى وبلاش تظلمنى

نور بابتسامه ساخره = اظلمك ههههه انا اللى بظلمك دلوقتي يا ست كيان هه دى لو اسمك كيان اصلآ، بس انا حابب اسمعك للاخر يا كيان هاا قوليلى يا حلوه (وكمل بغضب جحيمى) انتى مين وعوزه منى ايه. قامت كيان بالعافيه من على الارض وهيا تشعر بألم شديد فى عنقها بسبب الجرح اللى جرحها إياه سعد بسـكينه وجلست كيان على الاريكه امام نور وهيا تنظر للارض ببكاء شديد وبدأت تحكى كل شئ عن نفسها ونور ينظر لها بغضب جحيمى.

= كل شئ قولتهولك يوم خطوبت اختك عنى كان حقيقى والله العظيم مش كذب بس مش دى حكايتى كامله، بعد ما الست اللى ربتنى ماتت للاسف اقارب الست رمونى فى الشارع من غير لا فلوس ولا هدوم ولا سكن ولا اي شئ وكنت ساعتها فى اخر سنه فى الكليه، نمت على الرصيف واكلت اكل ميرضاش بيه الكلا*ب انهم يكلوه وفى يوم كنت قعته بشحت على الرصيف لاجيب ليا اكل جت عربيه وقفت قدامى فجأه ونزلت منها ست كبيره وقالتلى.

Flash Back

السيده = انتى يا شاطره

كيان بتعجب = انا، نعم يا ست هانم

السيده = اسمك ايه يا شاطره

كيان بخوف = اسمييي كيان يا ست هانم، انا والله ما عملت حاجه و