فيروز بقلم ريم احمد ج 2
الحلقه الثانيه والعشرون
ريناد وصلت فيروز لحد اوضتها
ريناد بقلق : انتى كويسه
فيروز بتعب : الحمد لله … ياله روحى انتى بقى استريحى انتى تعبتى اوى انهارده
ريناد : خلينى معاكى شويه
فيروز : صدقينى انا بقيت احسن وبعدين انا اصلا هنام
ريناد : طيب .. تصبحى على خير
فيروز : وانتى من اهله
ريناد خرجت وفيروز قاعدت على سريرها بتعب
وبصت فى المرايه اللى قدامها كان وشها دبلان واصفر وحوالين عنيها اسود من كتر العياط
نزلت منها دمعه مساحتها بسرعه وهى بتقول لنفسها : مش هينفع ابقى ضعيفه كده
فيروز بدمعه : بس انا مش قادره .. انا تعبانه اوى … مش هينفع اشوفهم كده قدامى … مش هينفع مش هقدر استحمل
وهى بتمسح دموعها : انا لازم امشى من هنا .. انا معدشى ينفع افضل هنا اكتر من كده … انا لازم افتكر
قامت وقاعدت على كرسى جانب السرير : وغمضت عنيها انا لازم اركز وافتكر
غمضت عنيها وحاولت تركز وتضغط على نفسها بس برده مش قادره تفتكر حاجه
فيروز بدموع : لا مش هستسلم لازم افتكر
وحاولت تسترخى اكتر زى ما الدكتور قالها وغمضت عنيها وحاولت تركز وتصفى ذهنها شويه وبداءت تشوف صور متلخبطه شاب بيضحكلها وشويه الرجل العجوز اللى شافته فالحلم بيقرب منها فيروز بتصرخ وبتجرى ست كبيره بتخدها فى حضنها شاب ماسك ايدها وبيقولها ” بحبك ”
فيروز حست بدوخه وقلبها انقبض فتحت عنيها بسرعه وهى مخضوضه وخايفه قامت من على الكرسى وهى مش قادره تاخد نفسها وفجاءه وقت اغمى عليها
عمار سمع صوت حاجه بتقع دخل بسرعه لقى فيروز وقعه على الارض جرى عليها وشالها وحطها على السرير وجرى على اوضة ريناد
عمار : ريناد … ريناد اصحى
ريناد بخضه : فى ايه
عمار : قوم بسرعه فيروز اغمى عليها
ريناد وهى بتنط من على السرير : ايه
وجرت بسرعه على اوضتها حاولت تفوقها بس مفيش فايده
ريناد بدموع : مش راضيه تفوق … كلم الدكتور بسرعه
عمار : كلمته زمانه جاى
وشويه وسمعو صوت جرس الباب
عمار : جيه اهوه انا هنزله
الدكتور جيه ووفضلت معاهم ريناد وعمار وقف بره
كشف عليها وفوقها بس كانت طول الوقت ساكته ومش بتتكلم
عمار كان واقف قلقان اوى ومخضوض وشويه وخرج الدكتور عمار بلهفه : مالها يادكتور
الدكتور :هى جسمها مرهق اوى ومجهد بس هى بقت احسن
عمار : والاغماء ده سببه ايه
الدكتور : ضغط عصبى … هى محتاجه دكتور نفسى
عمار : هى فعلا بتروح لدكتور نفسى وشرحله حالتها
الدكتور : يبقى لازم الدكتور بتاعها يشوفها … لان حالته النفسيه مش مظبوطه هى حتى رفضت ترد عليه او تتكلم معايا
عمار بحزن : ماشى يادكتور معلشى تعبناك معانا .. اتفضل
