فيروز بقلم ريم احمد ج 2

………………………………………………….

فريده وقفه مع احمد قدام باب الجرنال
فريده : عاوزاك تشوفلى حد يروح للمنطقه اللى الراجل ده كان عايش فيها يساله عليهم وعلى البنت عاوز تجمعلى اكبر معلومات ممكنه عنهم … ماشى
احمد : حاضر … هحاول
فريده بعصبيه : مفيش حاجه اسمها هحاول … انا عاوز تعمل كده وفى اقرب وقت ممكن .. انت فاهمنى
احمد : حاضر
شويه وعمار نزل لقى فريده وقفه مع احمد قرب عليهم
عمار : السلام عليكم
احمد وفريده : وعليكم السلام
فريده مدتشى اهتمام لعمار وبصت لاحمد وبدلع : معلشى بقى هتعبك معايا … بس انا واثقه فيك … ماشى
احمد باستغراب : حاضر .. بعد اذنك
فريده بصت لعمار بتكشيره : خلصت شغلك
عمار ببرود : اه … هروح بقى عاوزه حاجه
فريده بغيظ : لاء شكرا سلامتك
عمار بنفس البرود : اوكى سلام
وسابها ومشى وفريده وقفت تاكل فى نفسها منه

……………………………………………….

ريناد لبست وجهزت ومستنيه يوسف فى الجنينه وهى قلقانه عليه وفضلت ريحه جايه ريحه جايه لحد مسمعت صوت عربيته دخله الفيلا
وجرت عليهم
فيروز بابتسامه وهى لسه فالعربيه : شايف جايه ملهوفه عليك ازى وتقولى مش عارف ايه
يوسف : خاليكى فى حالك
فيروز : بقت كده ماشى صحيح من لقى احبابه نسى اصحاب

ونزلت من العربيه وهى بتبتسم لريناد
ريناد : عملتى ايه يا فوفو
فيروز : الحمد لله متقلقيش
ريناد : طيب انا هروح مشوار مع يوسف وانتى خالى بالك من ماما … مش هتاخر عليكى
فيروز : براحتك يا حبيبتى
ركبت ريناد جانب يوسف وفضلت فيروز وقفه شويه تبص عليه وهى لسه طلعه لقت عمار داخل بعربيته
فضلت وقفه مكانها تبص عليه لحد منزل وقرب منها
عمار بابتسامه : عامله ايه دلوقتى
فيروز : الحمد لله
ومشت خطوتين
عمار : فيروز
فيروز بصتله : نعم
عمار : عاوز اتكلم معاكى شويه… ممكن؟
فيروز بارتباك : طيب هشوف ماما … وبعدين هاجى
عمار : وانا هستناكى هنا فالجنينه
فيروز بابتسامه : حاضر
وطلعت على فوق

…………………………………………………..

ريناد قاعده مع يوسف فى مطعم
يوسف : تحبى تكلى ايه
ريناد : احب اعرف مالك الاول
يوسف : ناكل الاول وبعدين نتكلم
ريناد : يوسف بجد مالك …. انا مبحبش اشوفك مضايق كده
يوسف بابتسامه بيحاول يدارى بيها حزنه : ومين قالك انى مضايق … ده انا حتى جيبلك خبر حلو
ريناد : خير … خبر ايه
يوسف : جايبلك عريس … كبرتى خلاص والعرسان بقت بدق على بابك
ريناد باستغراب : عريس … لمين .. وانت كمان اللى جايبه
يوسف : اه .. هو شاب كويس ومحترم وناجح وانتى كمان تعرفيه
ريناد مكنتشى مستوعبه الفكره اصلا عريس وكمان يوسف اللى بيقولها هو اكيد قاصد يجننها
ريناد : قامت وقفت … انا عاوزه اروح
يوسف : مش لما اكمل كلامى الاول وتعرفى مين العريس
ريناد بنرفزه : لاء مش عاوزه اعرف … روحنى يا يوسف
يوسف مهتنمش بكلامها وكمل كلامه : العريس يبقى مصطفى … البشمهندس مصطفى … اكيد كنتى عارفه مش كده
ريناد : ينفع تسكت بقى وتروحنى
يوسف : ايه مكسوفه منى … عادى … لو بتحبيه وموافقه عليه قوليلى وانا هقف جانبك وهقنع عمار وخالتو
ريناد بعصبيه : اسكت بقى … انت لحد امتى هتفضلى غبى كده … انا زهقت منك ومن تصرفاتك ومن كلامك
وبداءت تعيط : كل يوم كان بيعدى عليه وانت جانبى كنت بحس بمشاعرى بتتحرك جوايا وانت ولا هنا الاول مكنتش فاهمه كنت بس ببقى مبسوطه لما بشوفك ببقى عوزاك معايا طول الوقت حتى لو مش معايا كنت بفكر فيك بشوفك قدامى وانت بتضحك وانت بتتكلم وانت بتهزر معايا حتى غلاستك كنت بحبها… وكل يوم كنت بحاول اقرب منك فيه كنت انت بتبعد عنى اكتر واكتر … كل يوم كنت بشوفك مع بنت شكل قلبى كان بتقطع بس كنت بسكت عارفه انك مش بتحبهم وكان عندى امل فى يوم تحس بيه بس كل مكان بيتولد جوايا الامل تيجى انت بغباء تموته من تانى
سكتت شويه وحاولت تاخد نفسها ودموعها كانت بتزيد
ريناد بدموع : انا حبيتك غصب عنى معرفشى ليه حبيتك ولا امتى انا اتولدت لقتك قدامى مبشوفشى غيرك ولا بحس بغيرك …. لو كان بادى كنت موت نفسى ولا حبيتك لو كان بايدى اتحكم فى مشاعرى كنت وقفتها بس مش عارفه والله مش عارفه …. لو عندك الدواء والحل قولى عليه ومتسبنيش كده اتعذب وتوجع لوحدى .. انت ايه مبتحسش معندكشى قلب …. فرحان بعذابى ده …ليه بتعمل كده فيه ليه بتكرهنى كده .. قولى ليه
يوسف كان مصدوم ومش عارف يرد عليها وفضل ساكت
وريناد اخدت شنطتها ومشت
شويه وفاق من صدمته وجرى وراها
بس كانت خلاص ركبت التاكسى ومشت