فيروز بقلم ريم احمد ج 2
الحلقه الثالثه والعشرون
فريده داخله المستشفى ووراها احمد
فريده : عارف الاوضه ولا نسأل
احمد : لاء عارفها اللى هناك دى اللى عليها العسكرى
فريده وقفت مكانها : عسكرى … وهندخل ازاى
احمد : انا هتصرف تعالى بس
ومشو فعلا نحية الاوضه واحمد قرب من العسكرى كلمه وداله فلوس ودخلهم الاوضه
راجل عجوز نايم على السرير وباين عليه التعب ووشه مليان بالتجاعيد واثار الادمان باينه على عينه
فريده حست بخوف منه و قلبها انقبض
وقفت شويه تبص عليه من بعيد وبعدين قربت منه وقاعدت على الكرسى اللى جانب السرير
احمد : عم ابراهيم … عم ابراهيم
ابراهيم فتح عينه وبص عليهم وهو مش مركز : مين ….. عاوزين ايه
فريده بتحاول تبان عاديه : يعنى ممكن نتكلم معاك شويه
ابراهيم : انا مش عاوز اتكلم مع حد … انت عاوزين منى ايه
فريده : احنا عاوزين نساعدك …ممكن تحكلنا ايه اللى حصل …… قتلتها ليه ؟
ابراهيم بقلق : انت من البوليس … انا مش هتكلم …. انا مش هتكلم
فريده : متخافشى انا صحفيه وعاوزه اساعدك ممكن لو اتكلمت يتخفف عنك الحكم … انت قضيتك بقت قضية رائى عام والناس عاوزه تعرف انت قتلت مراتك ليه وبنتك اختفت فين وليه ؟
ابراهيم : محدش ليه دعوه بيه … انا اصلا مش عاوز يتخفف عنى الحكم انا عاوز اتعدم وارتاح بقى ..سبونى فى حالى بقى
فريده : طيب مفكرتش فى بنتك … بنتك مفقوده قولنا يمكن نعرف نلاقيها
ابراهيم بندم ودموع : بنتى …. بنتى …انا معنديش بنات … انا مستهلشى اكون اب … امشو بقى امشو مش عاوز اتكلم مع حد
فريده بعصبيه: طيب اعمل حاجه كويس قبل ماتموت ساعد بنتك وساعدنا عشان نلاقيها …. يمكن لما تساعدنا تسامحك … اتكلم سكوتك مش حل
ابراهيم بدمعه : هى بتكرهنى … انا دمرت حياتها وحياتى بايدى
وبعدين بص لفريده بضعف : والله انا كنت اب كويس وكنت بحبها بس هو الزفت اللى كنت بخده هو اللى عمل فيه كده … انا مكنتش فى وعى …. انا والله كنت كويس
فريده : انت عملت ايه ….. وليه قتلت مراتك
ابراهيم : انا مش هتكلم غير لما تلاقولى بنتى … اوعدك لو لقتيها هقولك كل حاجه .. هقولك عشان تخليها تسامحنى … انا مش عاوز يخففو عنى الحكم … انا بس عاوزها تسامحنى قبل ما موت
فريده : طيب قولى وساعدنى عشان اعرف القيها
ابراهيم بعصبيه : قولتلك مش هتكلم غير لما تلاقيها … وياله اطلعو بره
وبصوت عالى : ياللى بره … مشو الناس دول من هنا
دخل العسكرى بقلق : ياله يا بيه بقى لو حد جيه وشافكم هتعملولى مشكله
احمد : طيب خلاص هنمشى اهوه …. ياله يا استاذه فريده
فريده مشت خطوتين وبعدين بصت لابراهيم : اوعدك هلاقيها
وخرجت وهى جواها اصرار تعرف الحكايه وتلاقى البنت
