فيروز بقلم ريم احمد ج 2

الحلقه الخامسه والعشرون

ريناد مشت بسرعه وهى منهاره فالعياط ووقفت تاكسى ومشت
يوسف كان بيجرى وراها بس ملحقهاش
ركب عربيته بسرعه وفضل ماشى وراء التاكسى
لحد موصلت الفيلا
يوسف ركن بسرعه ونزل شدها من ايدها
يوسف : استنى ياريناد
ريناد بعصبيه : سيب ايدى يايوسف
وشدت ايدها ومشت خطوتين مسكها تانى من ايدها
يوسف بعصبيه : بقولك استنى
ريناد بصوت عالى : سبنى يا يوسف احسنلك
يوسف : ينفع تقفى وتسمعينى … انتى اصلا ازاى تمشى كده ولا كان معاكى راجل
عمار وفيروز جرو عليهم
فيروز : فى ايه
ريناد بعياط : مفيش وسابتهم وجرت
وبعدين فجاءه وقفت وتجمدت مكانها لما سمعت
يوسف بصوت عالى : عمار … انا بحبك ريناد وعاوز اتجوزها
عمار بصله وهو متنح : ايه
ريناد فضلت بصاله وهى مش مستوعبه هو قال ايه
يوسف : بقولك انا بحبك ريناد … وعاوز اتجوزها
ريناد بعياط : وانا مش موافقه
فيروز باستغراب : ايه .. انتى بتقولى ايه
يوسف قرب منها : ريناد انا مش عاوز ردك دلوقتى .. تعالى عاوز اتكلم معاكى
ريناد : وانا مش عاوز اكلمك ولا اروح معاك فى حته
يوسف : انا بحبك بجد
ريناد بعياط : وانا بكرهك ومش عاوز اشوفك تانى
يوسف : بطلى جنان بقى … وتعالى معايا
ومسكها من ايدها وشدها
عمار وقف قدامهم : استنى انت رايح فين … انا عاوز افهم فى ايه … انت مش محترم وجودى .. فى ايه
فيروز قرب من عمار وبحنيه : سيبهم عشان خاطرى .. وانا هفهمك
عمار بصلها وبعد عن طرقهم وفضا واقف يبص عليهم
ويوسف اخد ريناد ومشو بالعربيه
عمار بص لفيروز : انتى تعرفى حاجه انا معرفهاش
فيروز : تعالى نقعد وانا هفهمك

…………………………………………………….

فريده قاعده فى اوضتها رايحه جايه رايحه جايه
وكل شويه تمسك موبيلها تبص عليه وبعدين ترميه تانى على السرير
فريده بضيق وهى بتكلم نفسها
” للدرجه دى ولا بقيت فارقه معاه … يعنى مش كفايه زعقلى
وكمان ولا كلمنى ولا عبرنى ”
” هوخلاص مبقاش بيحبنى … هو ليه بيعاملنى كده … طب رجعلى ليه تانى … عشان يعذبنى وينتقم منى ”
فجاءه الموبيل رن جرت عليه بفرحه بس خاب ظنها واتغيرت ملامح الفرحه لتكشيره
فريده بضيق : الو
احمد: ايوه يا استاذه فريده
فريده : خير فى جديد
احمد :انا انهارده كلمت واحد اسمه على يبقى جارهم وخطيب بنتهم واخدت منه ميعاد بكره الصبح …. لو حابه تحضرى المقابله
فريده : اه طبعا هاجى
احمد : خلاص ماشى هفوت على حضرتك فالجرنال ونروح مع بعض
فريده : ان شاء الله … ماشى … ياله سلام
احمد : سلام