فيروز بقلم ريم احمد ج 2

…………………………………………………….

ريناد اول لما وصلت الشركه دخلت مكتبها كان مصطفى قاعد اول لما شافها ابتسم وحس بفرحه
ريناد : صباح الخير …اسفه بجد انى اتاخرت بس مكنتش عارفه انى هاجى انهارده
مصطفى بحنيه : ولا يهمك ….انا عارف ان مامتك تعبانه هى عامله ايه دلوقتى
ريناد : الحمد لله احسن …بس انت عرفت ازاى !
مصطفى : سالت البشمهندس يوسف وقالى
ريناد : اها
ريناد قاعدت تشتغل وكان كل شويه مصطفى يبصلها ويبتسم ويرجع يكمل شغله
وبعد شويه
مصطفى : تعرفى المكتب كان وحش اوى من غيرك
ريناد : نعم
مصطفى بارتباك : قصدى يعنى بعد متعودت على وجودك رجع تانى الهدوء وقاعدت لوحدى كنت حاسس انى ناقصنى حاجه
ريناد حاولت تغير الكلام : هو انا بعد التدريب هفضل مع حضرتك فى نفس المكتب ولا هتنقل مكتب تانى
مصطفى : المفروض تتنقلى بس انا هطلب تفضلى معايا هنا فى نفس المكتب
ريناد سكتت وفضلت طول الوقت تشتغل عشان تتجنب الكلام مع مصطفى بعد محست ان كلامه مش طبيعى

………………………………………………………….

فيروز قاعدت فالجنينه زى عادتها وبتحاول تكتب اى حاجه
” ليه بنحب لم بنتوجع … وليه بنفرح لما فرحتنا بتتسرق مننا ….وليه بنحلم لما كل حلم بنحلمه بيتقلب كابوس …وليه وليه وليه ومية الف ليه بتحرق قلبى جوايا….
مش هكدب على نفسى اكتر من كده… اه انا حبيته …. حبيته من غير معرف انا حبيته ليه ولا ازاى ….
ليه ياقلبى مقولتليش قبل مدق كنت هقولك اسكت مدقش انت مين اصلا عشان تدق انت مين عشان تعيش وتفرح انت مكتوب عليه التوهه والضياع ….
ملقتش غيره هو ودقتله ده ياما قسى عليك ياما عاملك وحش وفالاخر جيه وداس عليك ولا سمع اهاتك ولا سمع صوتك وانت بتتكسر ….
انا جوايا اهاااااات كتير نفسى اصرخ بعلو صوتى واقولك انى بحبك …بحبك متسبنيش ….بحبك متخليش قلبى يتوه مش كفايه عقلى اللى نسى وتاه وبقى عايش فالمجهول ….نفسى ياقلبى يجيلك فقدان فالاحساس زى ما عقلى جاله فقدان فالذاكره …”

………………………………………………………..

فات اسبوعين
فيروز كانت بتتجنب عمار وانها تتكلم معاه
عمار راح لفريده البيت وطلبها رسمى ولبسو الدبل قدام اهله وخلاص وريناد ومها ويوسف طبعا محضروش
وفريده واهلها كان متقبلين موقفهم ومش فارق معاهم
ريناد بداءت تبعد عن مصطفى وتتجنب الكلام معاه بره الشغل بعد محست من كلامه ان فى حاجه جواه ليها