ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٦

~ فى الامس فى قصر المرشدى

كان الكل متجمع حولين طاولت الطعام فقالت بسمله بحزن = معقوله فيه ناس كدا، الحمدلله ان عدى خرج منها ساليم

عشق براحه = الحمدلله

كانت اسيا قعته سرحانه فـ قال ايهاب بقلق = اسيا مالك

اسيا بتوتر = مافيش حاجه يا ابهاب، انا كويسه بس زعلت على عدى اوى، انا قيمه اطمن عليه من رقيه، عن اذنكم انا شبعت خلاص

حلا باستغراب = انتى اكلتى حاجه لسه يا ماما، انتى من اصبح مأكلتيش حاجه خالص وكمان دلوقتي مش هتكلى

اسيا بحنان = انا كويسه يا حببتى متخفيش، عن اذنكم

وتركتهم اسيا وطلعت من على الدرج بحزن فقال كريم بقلق = هيا مالها اسيا يا ايهاب، حاسس انها مس بخير من انبارح، هونتى اتخانقتو

ايهاب = لا خالص، ده حته انبارح رجعت لقيت اسيا نايمه فـ محبتش اتعبها ونمت وتانى يوم قومت من بدرى ومشيت علشان كان ورايا شغل درورى

بسمله = انهارده طول النهار سرحانه ودايمآ قعته فى اوضتها، لتكون تعبانه ولا حاجه

ايهاب = انتم لي هتقلقونى يا جماعه كدا، انا قايم اطمن عليها

وقام ايهاب وطلع خلف اسيا بقلق فقالت نورسين بقلق = امال فين يعقوب، غريبه يعنى مش موجود على السفره انهارده

انس = اه صح، انا مشفتش يعقوب خالص انهارده، هوا مش هنا

مليكه بضيق = اصبح بدرى خرج ومن سعتها مجاش

سما = زمانه جي يا حبيبى متخفش يعقوب كبير مش عيل صغير، ل تقلق عليه كدا كل شويه

نورسين بهمس ل عشق = بت يا عشق انتى يا بت

عشق بغيظ = ايه عوزه ايه يا رخمه

نورسين بقلق = متعرفيش يعقوب فين انا قلقانه عليه اوى

عشق = لا معرفش ياختى، وخفى شويه ل حد يلاحظ انك وقعه فى عشقو يا منيله

نورسين بضياع = وقعه ايه ومنيله ايه انتى مش عارفه حاجه

عشق بقلق = فى ايه يا نورسين مالك

نورسين = اقولك على حاجه بس توعدينى متقوليش لحد

عشق = اوعدك، هاا قولى ايه اللى حصل

نورسين بحزن = مامت يعقوب ماتت انبارح

عشق بصدمه = ايييه

سما باستغراب = مالك يا عشق يابنتى لي مصدومه كدا

نظرت لها نورسين برجاء فقالت عشق بتوتر = لا ولا حاجه يا ماما بس الشربه سخنه وجت نقطه على ايدى فـ انصدمت بس

فجأه قال محمد باستغراب = نور؟

نظر الكل عند الياب ل يتفاجأون بـ نول داخل للقصر وهوا ماسك ايد كيان فقالت بسمله باستغراب = انت كنت فين يابنى طول النهار، ازيك يا كيان يابنتى

كيان = الحمدلله يا ماما