ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٦

حلا بغيظ = عندك حق وانا ليه اعترزلك ما انت اللى غلطان اصلآ يا استاذ صقر، عمدآ انا برجع فى اعتزارى منك حلو جدآ

صقر بضحك = بصراحه احلا منك ماشوفتش ههههههه تصدقى شكلك حلو اوى بالفستين، جميله وجذابه كمان

خجلت حلا بشده فقالت بتوتر = اء احم ش شكرآ أااا مش يلا نرجع للحفله

صقر بابتسامه = اكيد، اتفضلى. مشت حلا امام صقر وهيا تبتسم سرآ بارتباك وصقر، يلحق بها بهيام بـ تلك العنيده الجميله الذى هوس بها منذ اول مره شافها فيه فى الحاره.

~ بــعــد وقـــت من الزمن فى غرفت يعقوب. بعت يعقوب واخيرآ عن نورسين بصدمه فقامت نورسين جالسه على الفراش وهيا مغطيه جسدها العارى تحت الغطا بزهول من اللى حصل فسند يعقوب على الوسائد وهوا يضع يديه فى شعره بصدمه وهوا مغطى خصره بالغطاء ومش مستوعب اللى حصل مابنهم.

فقال = اللى حصل مابنا ده غلط غلط

نورسين بتوتر = هـ هنعمل ايه دلوقتي يا يعقوب

قام يعقوب من على الفراش ولبس هدومه وقال = اللى حصل حصل دلوقتي قومى اللبسى هدومك وروحى على اوضك قبل ما حد يلاحظ اختفائك، وانا هتصرف فى حل للموضوع ده. قامت نورسين ل تلبس هدمها وهيا تشعر من كلام يعقوب ان هيا اد ايه رخيصه فـ حته محولش يعقوب يطمنها ويقولها انه هيتزوجها حته علشان يستر عليها بعد ما افقدها عزريتها فـ بعد ما لبست نورسين ملابسها بصمت راحت نظرت ل ملايت السرير بدموع وكسره وحسره على حالها فراحت نورسين شدد الملايه بتاعت الفراش واخذتها وخرجت من غرفت يعقوب بدون اي كلمه فـ جلس يعقوب على المقعد وهوا يضع يديه فى رأسه بصدمه من الذى فعله وهوا مش عارف هيعمل ايه فى المصيبه دى.

~ اما فى غرفت نورسين. دخلت نورسين للغرفه واغلقت الباب بالمفتاح واول ما اغلقت الباب هنا انهارد نورسين وهيا تجلس على الارض ورجلها لا تتحملها فوضعت نورسين اديها على فمها وهيا بتكتم شهاقتها.

فقالت نورسين ل نفسها وهيا بتصفع وجهها بيديها = لي عملتى كدا يا نورسين لي لي أهئ أهئ ارتحتى دلوقتي لما شفتى الرخص فى عيونه أهئ بس بس انا مكنتش فى وعيي والله ما كنت فى وعيي وزى ما انا غلط هوا كمان غلط، بس بس هوا شاب ومحدش هيلومه على حاجه اللوم كلو هيكون عليا، انا انا انا قلبى بيوجعنى اوى أهئ أهئ أهئ، يارتنى ما كنت رحت المانيا ولا كنت شفتك يا يعقوب يارتنى يارتنى أهئ أهئ، ساعتنى يارب، ارجوووككككك ساعدنى