كبرياء انثى بقلم جوجو ج 2
الحلقه 19
كان ادهم لم أحد يفهم تصرفاته احيانا عصبى و غاضب و احيانا هادئ أحيانا متوتر كانت فريده تراقب هذه التغيرات التى طرأت على ابنها
فريده:مالك يا ادهم حالك مش عاجبنى يا بنى
ادهم بشرود:ماما هو كل البنات زى ساره
اﻻم:ﻻ طبعا يا حبيبى ساره دى وحده ﻻ عندها دين وﻻ مبادئ وﻻ اخﻻق
لكن اكيد فى بنات كتير متربيه و كويسه و عارفه ربنا
ادهم:تتوقعى لو دخلت فى ارتباط هنجح وﻻ هفشل
اﻻم:تفشل ليه ؟؟ انت ناوي تاخدها بذمب اللى قبلها
ادهم:ﻻ طبعا شتان بين اﻻتنين نواره غير ساره
اﻻم بمكر: تصدق يا واد حتى اسمها حلو يا ترى هى حلوه زى اسمها
ادهم بهيمان: ﻻ هى أحلى من اسمها
اﻻم: نفسى يا بنى افرح بيك و اشوفك مع بنت الحﻻل
ادهم :دعواتك انتى اﻻول بس يا ست الكل و بعدين ربك يسهلها
قامت و هى فى بالها سترى نواره بأى شكل لتتأكد منها مثل ساره أم غيرها
*************
فى تلك اﻻونه جلست تلتهى فى حاسوبها الشخصى تحاول بأى شكل أن تنساه لكنها وجدت يدها تضغط زر للتشغيل الى اغنيه
“حبك ما بعرف ليش “فيروز
تذكرته و هو يغنى مع الكلمات و ينظر فى عيناها مباشره
حاولت كثيرا حسم موقفها بعد ماحدث بينها و بين أسر لكن فى شئ يجذبها إلى ذلك المكتب تعلم أنه ادهم الذى يحتوى على ماده ممغنطه لها هى فقط
أغمضت عيناها و هى تتذكر شتى المواقف التى جمعتهم
*********
حل الصباح فالجميع جالس على مكاتبه
ادهم:اﻻء لو سمحتى خلى نواره تجبلى بروجيكت المنتجع السياحى
اﻻء:حاضر ياباشمهندس
دخلت نواره بأبتسامه واسعه فى وجه ادهم جعلته يذوب فى طيات وجهها الحسن:صباح الخير
ادهم بأبتسامه واسعه:صباح الفل و الياسمين
خجلت من كلماته المعسوله:اتفضل الفايل بتاع البروجيكت اهه
ادهم:تمام زى الفل ممكن بس تفوتى الفايل على شريف فى مكتبه لو سمحتى
نواره:مافيش مشكله عن اذنك
خرجت لتذهب إلى مكتب شريف لتسمع آخر شئ يمكن أن تتوقعه
شريف:أسر ارحم البت كفايه لحد كده عليها
اسر:ﻻ يا حنين انا هعرفها ازاى أسر يترفض
شريف:ﻻ حرام عليك مش هشترك معاك بالمصيبه دى لو مش علشانها يبقى علشان صاحبك
هتبص ازاى فى وشه بعد كده
اسر:ههههههههههههه ﻻﻻ عادى هبص فى وشه مالكش دعوه انت نفذ و بس علشان نشوف سى روميو و ست جوليت لما تبقى فضيحتهم بجﻻجل
شريف:طيب
أسر:سمعنى آخر مره هتعمل ايه
شريف: هتصل بيها الساعه 11 بالليل و اقولها أن فى فايل مهم معاها و مش عارفين نوصله و برضوا اتصل به نقوله أن المكتب فى حاجات اتسرقت منه و بكده اﻻتنين هيجوا
اسر بشماته: و بكده تحصل الكبسه و قابل الفضايح يا معلم
