فيروز بقلم ريم احمد ج 1
…………………………………………………………..
تانى يوم
ريناد صحت من بدرى ولبست ونزلت وهى فرحانه
فيروز كانت طلعه وفى ايدها فطار مها وريناد نزله تجرى بسرعه من على السلم
فيروز : حسبى ياريناد كنتى هتوقعى الصينيه
ريناد : سورى يا فوفو .. وسعى بقى لحسن اتاخر
فيروز : ربنا يشفيكى لسه الساعه 8 يابنتى هتتاخر على ايه
ريناد : هنفضل نرغى بقى … ياله سلام
فيروز فى سرها : سلام يا لسعه
…………………………………………………………
عمار قاعد فى مكتبه وبيشرب سجاره زى العاده وماسك قلمه وبيكتب وبعدين شخبط على اللى كتبه ورمى القلم من ايده وهو مش عارف يركز ولا يكتب حاجه
عمار مسك تليفون المكتب : عم محمد فنجان قهوه بسرعه لو سمحت
بعد دقايق الباب كان بيخبط
عمار وهو باصص فالورق : ادخل ….. شكرا ياعم محمد حطها هنـــــــــــــــ
عمار : انتـــــــــــــى
فريده : انا جيه بصفه رسميه … انا هشتغل فالجرنال من انهارده …. لو مش حابب تشتغل معايا انا مش هضايقك اكتر من كده
عمار : وهضيقينى ليه …اتفضلى اقعدى
فريده قاعدت قدامه : انا كنت عاوز اعرف انت سافرت ليه
عمار قاطعها : احنا هنا فالشغل والشغل شغل اظن انتى عارفه نظامى كويس ولا ايه
فريده بضيق : اه عارفه
عمار : شوفى يا انسه فريده اى قسم انتى حبه تشتغلى فيه قوليلى وانا معنديش مشكله
فريده : عمار انت ليه بتعاملنى كده
عمار بحده : اسمى استاذ عمار انتى قولتى انك جايه بشكل رسمى عشان كده المعامله رسمى وكل واحد يحترم مكانة التانى كويس وانا برده مش ناسى انك صحافيه عالميه وليكى مكانتك برده … حضرتك ان شاء الله تتفقى مع رئيس التحرير على القسم اللى هتشتغلى فيه وانا تحت امرك فى اى مساعده
عمار قام من مكانه وهو بيلم حاجته : بعد اذنك عندى شغل بره
ومشى وسابها قاعده مكانها
…………………………………………………………
ريناد قاعده مع يوسف فى مكتبه
يوسف : على فكره انا قولت الساعه 9 مش 8:30
ريناد : عشان تعرف بس انى ملتزمه وباجى قبل ميعادى
يوسف : يا سلام
شويه والباب خبط
يوسف: اتفضل
دخل شاب : خير يا بشمهندس حضرتك عاوزنى
يوسف : اه اقعد يامصطفى … البشمهندسه ريناد هتشتغل معانا من انهارده عاوزك تدربها على الشغل وتساعدها لحد متتعلم الشغل كويس
مصطفى فضل باصص على ريناد : انتى انا عارفك … انتى اللى كنت هخبطك قبل كده صح
ريناد وهى بتفتكر : اه صح …. حضرتك مصطفى ايوه صح
يوسف باستغراب : ايه ده انتم تعرفو بعض
مصطفى : اه قابلت الانسه من اسبوع كده وكنت هخبطها بالعربيه …بس الحمد لله حصل خير
يوسف : اها … طيب خالى بالك منها دى تبقى بنت خالتى وتبقى زى اختى الصغيره خالى بالك منها اوى
وبعدين بص لريناد : انا معنديش وسطى ولو شغلك مش كويس والبشمهندس اشتكى منك ولا اعرفك
ريناد : متخافشى عليه بكره هبقى احسن مهندسه فالشركه دى ان شاء الله عشان تبقى تتفشخر بيه
يوسف : اتفشخر دى كلمه تقولها بنوته محترمه … صبرنى ياربى
ريناد : خاليك فحالك لو سمحت
يوسف : فى حد يقول لصاحب الشركه خاليك فى حالك
ريناد : ما انا قولت كمان لو سمحت احترام ده ولا مش احترام
يوسف : لاء طبعا احترام … ياله امشى يابت من هنا
مصطفى كان بيتفرج على الحوار وهو ساكت وبيضحك كان مبسوط لما شاف ريناد تانى وكان مبسوط اكتر من اسلوبها الطفولى الشقى
