فيروز بقلم ريم احمد ج 1

فيروز مش بتنزل تاكل معاهم عشان متقابلشى عمار وكانت بتحاول على قد متقدر وهو موجود فالبيت تبقى قاعده فى اوضتها عشان متقبلهوش
علاقتها بمها وريناد ويوسف بتتحسن كل يوم وبتعرفهم اكتر وهم كمان خدو عليها وحبوها
كانت بتحاول تعمل بنصيحة الدكتور بس برده مكنتشى بتشوف غير الضلمه ومش قدره تفتكر اى حاجه
وفى يوم كانت قاعده فالجنينه زى عادتها الصبح بدرى
فاتحه النوت بوك وبتحاول تكتب اى حاجه مش عارفه وكل متكتب حاجه تشخبط عليه
اخدت نفس عميق وغمضت عنها وهى بتحاول تشوف اى حاجه او تفتكر اى حاجه وفجاءه سمعت صوت
…. : بتعملى ايه .؟
فيروز فتحت عنيها بسرعه وهى مخضوضه وبصت جابها لقت عمار قاعد
عمار بابتسامه : للدرجادى بتخافى منى
فيروز : انا مبخافشى غير من ربنا وبس … بعد اذنك
وقامت وقفت
عمار : اقعدى يافيروز عاوز اتكلم معاكى
فيروز : خير عاوز تدينى فلوس تانيه
عمار : اقعدى بقى وبلاش يبقى قلبك اسود كده
فيروز قاعدت وهى مكشره برده :خير
عمار : قوليلى الاول كنتى بتعملى ايه
وبعدين مسك النوت بوك اللى كانت مفتوحه : وايه الشخبطه دى
فيروز بتنهيده : الدكتور قالى اكتبى اللى بتشوفيه وحساه وانا مش عارفه …. مش قادره افتكر اى حاجه حسه انى تايهه اوى ومخنوقه …نفسى اعرف انا مين ليا اهل ولا لاء .. ليا اخوات واب وام ولا لاء
عمار : مهو ده اللى انت حساه اكتبيه … مش لازم يبقى كلامك مترتب اكتبى اى حاجه تيجى على بالك … اكتبى احساسك سواء كنتى مخنوقه تايهه فرحانه طيره … فهمانى
فيروز : اه بس الموضوع صعب … يمكن انت شايفه سهل عشان انت كاتب وصحفى
عمار بابتسامه : لا بجد سهل بس حاولى اكتبى اى حاجه تيجى فى بالك هتلاقى الكلام بيجى وراء بعضه اهم حاجه تكتبى اللى جواكى
فيروز : ماشى هحاول
عمار : المهم بقى … انا مسافر كمان يومين …مش عاوز اسافر وفى بينا سواء تفاهم … افرضى حصلى حاجه اموت وانتى غضبانه عليه
فيروز : بعد الشر … ليه بتقول كده
عمار : الموت مش شر بالعكس ده خير واحسن من الدنيا واللى فيها … عموما مش موضوعنا…. انا عارف انى ساعات بكون بارد وقاسى فى كلامى مش عاوزك تزعلى منى … عاوز اسافر وانا مطمن عليكو … خالى بالك من ماما وعلاجها وهكتبلك رقم الدكتور بتاعها عشان لو حصلها حاجه …وكمان ريناد هى بتعتبرك اختاها الكبيره خاليكى قريبه منها…
فيروز باستغراب : ايه هو انت مهاجر كلها كام يوم وترجعلهم بالسلامه
عمار : اصل دى اول مره اسافر واسيبهم من يوم وفاة بابا الله يرحمه انا هعتمد عليكى … ماشى
فيروز بابتسامه : خلاص ولا يهمك …انا معاهم متقلقشى
عمار : طيب ياله قومى افطرى معانا بقى … ولا لسه مقموصه
فيروز بابتسامه : لا مش مقموصه .. ياله بينا