فيروز بقلم ريم احمد ج 1

تانى يوم
فريده نزلت الرسبشن : لو سمحت هو استاذ عمار حسين فى اوضته ولا نزل
الموظف : استاذ عمار حجز امبارح فى طيارة الصبح وسافر من حوالى ساعه
فريده وهى متنحه : ايه سافر والحفله بتاع النهارده والجايزه
الموظف : هو وكل حد يستلم الجايزه عشان عنده شغل مهم وسافر
فريده بضيق : اه … طيب شكرا

الحلقه العاشره

فيروز نايمه ع سرير صغير فى اوضه كبيره وواسعه اوى بس فاضيه والعنكبوت وخيوطه ماليه الحيطه والحشرات والفيران بتجرى على الارض
مغمضه عنيها وهى خايفه ومش مطمنه بس بتحاول تنام او بمعنى اصح بتمثل انها نايمه
شويه ويدخل عليها رجل كبير وعجوز شكله مش فى واعيه بيطوح يمين وشمال قرب منها وقاعد على طرف السرير مد ايده وملس شعرها وهى الخوف والرعب ماليها عاوز تصرخ بس خايفه فضلت ساكته وهى بتغمض عنيها اكترواكتر
وهو بيقرب منها اكتر واكتر انفاسه بقت على خدها حست بخنقه وانها مش قدره تاخد نفاسها مش عاوز نفسه يدخل جواها قرفانه منه اوى ايده نزلت من على شعرها لوشها كان بيلمس وشها بكل تفاصيله عنيها خدها شفايفها ونزل على رقبتها وهو بيبعد خصل شعرها عنها وانفاسه السخنه بتحرقها وبتخنقها اكتر
فتحت عنيها غصب عنها شافته قريب اوى منها ملامحه قريبه اوووووووى لدرجه انها شايفاه وحش شكله يخوف ومرعب
زقته بكل قواتها وهى خايفه وبتعيط
وفجاءه قامت من نومها وهى مفزوعه
لقت دموعها على خدها كانه كان حقيقه مش حلم
مسكت دماغها من الصداع ولسه برده دموعها بتنزل ومش قادره تتحكم فيها كانت لسه حسه بلمست ايده وانفاسه عليها
دخلت بسرعه ع الحمام غسلت وشها جامد وهى حسه بقرف وبتغسل وبتغسل وهى دموعها نزله وهى مش فاهمه حاجه ولا فاهمه ايه اللى شافته ولا ايه اللى حست بيه
فيروز بدموع : لسه حسه بيه برده … هو ايه ده ومين ده …انا حسه ان قلبى مقبوض اوى
ودخلت اخدت شور عشان تتخلص من احساسها بحلمها البشع

………………………………………………..

عمار فى الطياره
قاعد سرحان وبيبص من الشباك على الارض وبيكلم نفسه
” قد ايه الدنيا دى صغيره اوى … وياما حاجات من قريب بتبقى كبيره اوى بس لما بنبعد عنها بنشوف قد ايه هى صغيره ”
غمض عينه ورجع بالزمن
فلاش باك

عمار قاعد مع فريده فى مطعم
عمار بفرحه : متعرفيش انا فرحان قد ايه .. بجد مش مصدق ان خلاص فراحنا كمان اسبوعين
فريده من غير نفس : اه
عمار باستغراب : مالك ؟
فريده : مفيش
مسكت المنيو : هتاكل ايه
عمار وهو بيمسك ايدها والابتسامه منوره على وشه : اللى هتختاره حبيبتى
فريده قفلت المنيو وحطته : انا مليش نفس …. انا عاوزه اروح
عمار بعد ما ملامحه اتغيرت : مالك يا فريده فى ايه ؟
فريده بارتباك : بصراحه كده فى موضوع عاوزه اكلمك فيه من فتره ومش قادره اسكت اكتر من كده
عمار بقلق : موضوع ايه اتكلمى
فريده : انا جايلى عرض حلو اوى من مجله فى امريكا
عمار لسه مش مستوعب : عرض … عرض ازاى يعنى
فريده : عرض شغل …. هشتغل محرره والعقد لمدة سنتين قابل للتجديد
وبعدين سكتت شويه وبصتله : واخر فرصه للسفر كمان 10 ايام
عمار فضل ساكت بيبصلها وهو برده مش مستوعب متنح ورافع حواجبه
فريده : ساكت ليه
عمار : مستنيه باقى كلامك يمكن اقدر استوعبه
فريده : انا خلصت كلامى
عمار : والمفروض انى اقولك ايه
فريده بارتباك : عادى .. تقولى رئيك
عمار : رائى ….رائى فى ايه … انا اصلا لسه مش مستوعب كلامك عشان اقولك رائى
فريده بصتله وسكتت
عمار : يعنى انتى جايه تقوليلى انى جايلى عرض شغل حلو اوى وعجبنى وهسافر كمان 10 ايام .. يعنى طظ فيك وفالفرح وفالناس وشكلى قدامهم ….انتى عاوزه رائى فى انك بعتينى وبعتى كل حاجه ما بينا
عمار بعصبيه : انتى ازاى كده …ومستنيه اقولك ايه … اقولك انك انانيه مش بتفكرى غير فى نفسك وبس …. انك عمرك مااهتميتى بمشاعرى ولا بحبى ليكى … انك موتى فرحتى … اقولك ايه قوليلى …. اقولك انى استحملتك كتير واستحملت دلع وحبك للشغل اكتر منى ولا اقولك انى بجد مش مصدق انى حبيبتك وقلبى كان معمى عن حقيقتك وشخصيتك الانانيه … فهمينى اقولك ايه
فريده : انت ليه مكبر الموضوع كده
عمار : مكبرالموضوع .. ليه هو انتى شيفاه صغير … انتى ازاى بارده كده
فريده : عمار انت بتغلط فيه من الصبح ومش عاوز ارد عليك عشان مقدره صدمتك …. ياريت نتكلم بالعقل شويه …الفرصه دى عمرها مهتتكرار لكن الجواز ممكن يتااجل شويه او ممكن تيجى تعيش معايا ونتجوز هناك
عمار بعصبيه وصوت عالى : انتى مجنونه صح …..انتى مصدقه كلامك ده …انتى اصلا خليتى فيه عقل عشان اتكلم بيه
فريده وهى بتبتص حواليها : عمار وطى صوتك الناس بتتفرج علينا
عمار بعصبيه اكتر : انتى ازاى كده انا مش مصدقك … بقالك 3 سنين معلقانى جانبك مع انى جاهز والشقه جهزه كل يومين بحجه شكل وانا اقول مش مشكله هستحملها انا بحبها وهى بتحبنى هى شريانى بس لسه صغيره وخايفه من المسؤليه انا لازم اطمنها واهتم بيها عشان نبقى مع بعض واستحمل واستحمل لحد مخلاص هنفجر
عمار سكت شويه وحاول يهدى نفسه وبعدين بصلها : بصى يا فريده اخر كلام عندى …. يا انا يا شغلك والسفر كان نفسى مبقاش موضع اختيار بس للاسف انتى حطتينى فالموقف ده ….. مستنى ردك
وقام وسابها قاعده لوحدها فى المطعم
ويفوق عمار على صوت المضيفه بتعلن وصول الطياره لمطار القاهره