ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٨

نور بشر = متخفيش يا كيان الست دى ليها لوقه بعدين وفلا A، S هنخشها هنخشها، بس فى الوقت المناسب

~ فى مركز حلا. كانت حلا بتشتغل بتركيز وهيا حاطه رأسها فى متور العربيه لتعرف العيب فين وكانت لوحدها فى المركز فـ الوقت ده وقت البريك لصبيان المركز فدخل صقر بكل غرور وشموخ للمركز ونظر ل حلا من تحت ل فوق بتمعون واستغراب من اليونيفورم الميكانيكى اللى تردتيه حلا مع الخوزه وكانت ملابسها مليأه بالشحم وكانت مضفره شعرها الطويل ورمياه خلفها ضهرها بانزعاج منه فـ خلع صقر نظارته الشمسيه بنظراته السحريه.

وقال بابتسامه = بقولك ايه يسطى حلا ما تيجى ينوبك سواب تشفيلى عربيتى مالها كدا. ابتسمت حلا بدون ان تنظرله له فـ صوته اصبح محفوظ داخل قلبها مش عقلها نعم داخل قلبها فـ هيا لحد الان اه ترفض صقر ولاكن لا تنكر ان قلبها دق له هوا باعلان للحب فـ دارت حلا ابتسامتها سريعآ وتصنعت الجديه على وجهها ونظرت له بتصنع الضيق.

وقالت ببرود = تقدر تقف فى دورك ولما ييجى دورك ولما ييجو صبيان المركز من استراحتهم يبقو يشفوهالك ساعتها

صقر بمرح = الله معقوله هتوقفينى فى الدور، ده انا حاته معرفه يسطى حلا والمفرود تكرمينى اكتر من كدا، لالا كلامك معجبنيش خالص يسطى حلا واخد على خاطرى خالص منك

حلا حولت تدارى ابتسامتها بالعافيه وقالت بضيق = ممكن تعرفنى بوضوح، انت عاوز ايع بظبط

صقر بجديه = اولآ جيت اعزيكى فى وفاد جوز بنت خالك

حلا بهدوء = كلك واجب بس اظن انك جيت لاهلى وعزتهم قبل كدا وعملت الواجب وبزياده، وبعدين

صقر برفع حاجب = مالك يابنتى، ليه مش طيقانى كدا هونا اكل ورثك وانا معرفشى

حلا بغيظ وهيا رافعه الحديده فى وجه صقر = بتهيقلى كدا انى قولتلك انت عاوز ايه بظبط يا حضرت الظابط علشان انا مش فاضيه للمرقعه دى

سند صقر على السياره وهوا يقف امام حلا وقال بنظرات ساحره = جرا ايه يسطى حلا ما انا قولتلك قبل كدا انا عاوز ايه وجيت ليكم البيت كمان مع امى وكل ده مستنيين ردك كلنا، وانتى اللى مش راضيه تريحى قلبى وتقبلى

حلا فهمت تلميحه فقالت = اممممم بس انا قولتلك قبل كدا ردى يا حضرت الظابط صقر، فاكر فى النادى

صقر بهدوء = اممممم بس انا مش عاوز ردك ده انا عاوز الرد اللى انا عاوزه يسطى حلا، مش اللى انتى عوزاه