ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٨

مش كويس، مش كويس خالص يا

انهارت وتين على انهيار ياسين وجت وتين تقترب منه لتواسيه ولاكن بعت ياسين عنها وعطلها ضهره وقال وهوا بيمسح دموعه بقوه = وتين انتى اتأخرتى، ياريت تمشى لانى مش فاضى. نظرت له وتين بألم فى قلبها وتركته ورحلت بدموع فراح ياسين رامى كل شئ على مكتبه على الارض بغضب ودموع.

~ فى منزل يوسف

كانت رقيه تجلس فى غرفتها والظلام محاوضها فدخلت عائشه للغرفه وجلست جنب والدتها بألم وقالت = ماما لازم تكلى حاجه، انتى من يوم مـ من يوم موت يامن ولارا وانتى لا بتكلى ولا بتشربى ولا حته بتشوفى حد، طنط اسيا بتيجى كل يوم تسأل عليكى وبتبقى عوزه تشوفك بس حضرتك حته مش عوزه تشوفى صحبت عمرك

نظرت رقيه للجها الاخره وكلعاده مش بترد على حد فتنهدت عائشه بيأس وقامت وتركت الغرفه وخرجت وراحت جلست مع مريم اللى كانت جالسه على الاريكه بحزن وهيا ضمه ريم ففجأه خبط باب المنزل فقامت عائشه لتفتح الباب لتتفاجأ بـ منه اممها.

فقالت بضيق = نعم يا منه، عوزه ايه

منه بحزن = انااا جيت اطمن على مريم واعزيكم فى موت اخوكم

عائشه بسخريه = هه لسه فاكره تيجى تعزينه ههه والله كويس، ولااا سى ابوكى كان رافض تيجى تعزى فى موت ابن عدو هاا

منه بألم شديد = صدقينى بابا مش السبب المراضى، بسسس زى ما انتم فقدو اخوكم، أأنا كمان فقط امى يا عائشه. ونزلت دموع منه بقهر فنظرت لها عائشه بشفقه وحزن ووقفت على جنب لتفتح الطريق ل منه للدخول فنظرت لها منه بدموع ودخلت باحراج للمنزل فـ كانت مريم جالسه تبكى بصمت فرفعت اعينها فجأه لتلقا منه اممها.

فقالت منه بدموع = البقاء لله يا مريم، صدقينى زعلت اوى لما عرفت باللى حصل

قامت مريم ووقفت امام منه وقالت بصوت مبحوح = ايه جابك هنا يا منه، وعاوزه ايه

منه بدموع = انا مش عوزه حاجه خالص يا مريم، انا بس جيت اعزيكى فى موت اخوكى ومراته، ومتنسيش اننه كنا صحاب فى يوم وزى الاخوات

مريم بحده = كنا فعل ماضى يا منه، اما احنا دلوقتي ولا اي حاجه خالص ولا صحاب ولا اخوات ولا نيله

منه بقهر = انتى ليه قلبك قاسى كدا يا مريم، انا ذنبى ايه فى كل ده انا ضحيه زيي زيكم وادئخد فى الرجلين زى شادى

مريم بغضب وهيا بتضرب على كتف منه = ذنبك ان ابوكى طلع عدو ابويه، ذنبك ان ابوكى حاول يعتد*ى على امى زمان وخان ابويا صاحب عمره، ان اخويا كان عاوز يسيب اهلو واخواته علشانك انتى يا منن وايه اللى حصل راح ابوكى اللل🤬 باعت رجاله تضرب اخواتى لحد ما كسرو عضمهم علشان يبعت اخويا شادى عنك، ذنبك انك بنت عدو علتى دلوقتي يا منه، وانا ميشرفنيش تكون بنت عدونه تبقا صحبتى او حته تبقا فى يوم مرات اخويه وياريت تخرجى بره حيتنا خالص يا منه، علشان محدش فينه يجرحك بالكلام اكتر من كدا. نزلت دموع منه كلشلال على وجهها ومتحملتش تقف اكتر من كدا فجرت منه وهيا تضع اديها على فمها ببكاء شديد من امام مريم وعائشه اللى كانت تنظر لهم بحزن شديد، اما مريم فـ اول ما مشت منه انهارت بشده فـ منه غليا عليها بشده فـ منه كانت اقرب صديقه لها لدرجت انهم كانو بيلقبوهم بتوأم الروح والان علشان خاطر توأمها جرحت لاول مره صديقت عمرها جرح لم تنساه ابدآ فـ هيا تعلم ان منه ملهاش اي ذنب فى كل ده ولاكن بعد الذى فعله والدها فى توأمها وفى والديها اصبحت الصداقه مابنهم منهيه للابد.