ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٨

وتين بسعاده تملأ اعينها = انت خلاص نويت تستقر هنا ومعدش مسافر تركيه

ياسين بابتسامة سخريه = لا يا بنت عمتى مسافر تانى، بس لما اطمن على اهلى الاول، لانييي مش عارف هرجع المراتى امته، هه او يمكن مرجعش تانى، اصلى ناوى اتجوز هنا وهستقر فى تركيه، يعنى علشان سرين حببتى كل علتها هناك ومش حابه تبعد عنها وانا بردو مـ.

قاطعته فجأه وتين بدموع = طب واحنا ايه

ياسين برفع حاجب = انتم ايه يعنى ايه ياا بنت عمتى

اخذت وتين نفس عميق ومسحت دمعها بسرعه وقالت = لا ولا حاجه يا ياسين، انت حر فى اللى انت عوزه، عن اذنك مضريه امشى لان عندى هوا (حلقه يعنى) كمان سعتين وعوزه الحق اروح للازاعه لاظبط الميك اب. وتركته وتين ومشت ودمعها تنزل بكل تمرد فتنهد ياسين رأسه يمين ويسار بيأس وذهب هوا ايضآ ل مكتبه بحزن شديد.

~ فى غرفت شادى

مريم بتنهيده = هتفضل كتير كدا يا شادى، يا حبيبى الجواز ده قسما ونصيب، ما يمكن نصيبك مكنش معاها من الاول يا حبيبى

شادى بألم = معقوله انتى اللى بتقوليلى الكلام ده يا مريم، انا اتوقع الكلام ده من الكل إلا انتى يا توأمتى، على يدك شفتينى وانا بعحبها فى صمت، كنت بتابعها من بعيد ل بعيد، فاكره لما كنت اللمح لها بحبى، فاكره دعواتك لينا اننه نكوم لبعض، جيه بقا دلوقتي تقوليلى كدا يا بنت امى وابويه

مريم بحزن = لان ده الواقع يا شادى، لا ابوها هيجوزهالك بعد اللى عمله ده ولا ابوك هيخليك تقرب منها تانى، وخد بالك ان بـ كدا هضيع نفسك وهضيعها معاك يا حبيبى، فلازم تنساهل

مسك شادى كوب الماء ورماه فى الارض لينكسر لمأت قطعه مثل قلبه وقال بزعيق = مش هنسااااهاااا يا مررريم مهمااااا قولتى ومهما عملو منه دى حببتى وبتعتى انا ولو همو*ت هفضل وراها لحد ما تكون ليا انا يا مريم، تكون معايا انا انا انا يا مريم ومش هسمح ليهم يخدو روحى منى، مش هسمحلهم. نزلت دموع مريم بألم علشان توأمها وراحت اخذت شادى فى حضنها وهوا يبكى مثل الاطفال فكانت رقيه تسمع ل انهيار ابنها بقلب مكسور بشده وهيا تكتم صوت بكأها فـ اقترب منها عدى الذى يتحرك بالعافيه وتقى واترمو فى حضن والدتهم بحزن شديد فكان يوسف يقف بعيدآ وحيدآ وهوا يرا اسرته الذى تدمرت ففعلآ فادى وعد ونفذ وعد انه يضمر اسرته وفعلآ اسرته امتلت بالحزن والبكاء والحزن فقط فـ قرر يوسف يتنازل على كرامته الان ويذهب ل فادى لينهي هي الحرب علشان خاطر ابنه واسرته. ألعاب عائلية