كبرياء انثى بقلم جوجو ج 3
كانت هى فى تلك الاونه تلملم اشيائها استعدادا للرحيل
ليخرج هو ببروده المعتاد: جهزتى الشنط
نواره ببرود: اه بس لسه شنطتك ما قفلتهاش… لان مش عارفه هتلبس ايه
ادهم بعصبيه مزيفه: وانتى يا هانم مش عارفه تحضريلى ايه البسه …. امال هتبقى ست بيت ازاى…. مش المفروض ان ده شغلك ..ولا انتى ما بتعرفيش تعملى اى حاجه
تركته بعصبيته و اخذت بعض ملابسها و دخلت الى المرحاض و هو لازال يتكلم الى ان وجد الباب يغلق بوجه
ادهم بينه و بين نفسه ان ما فرجتك ما بقاش ادهم الشامى يا بت محسن
***************************
تجلس بأحد الكافيهات فهى لا تعلم بسر تلك الدعوه الغير مرغوب فيها مؤقتا
لتجده يتقدم امامها و هو يتبختر بخطواته المتزنه ليقترب من مجلسها و يسحب كرسى و قبل ان يجلس يمد يده ليعطيها باقه من الزهور الحمراء و بمنتصفها زهره واحده بيضاء
نظرت له بأعين يملؤها الحب ثم اخفضت بصرها بسرعه البرق: مرسيه
شريف بود : منوره انتى مش متخيله انا سعيد اد ايه انك وافقتى اننا نعد نتكلم لوحدنا النهارده
اسراء: ليه كل ده يعنى ؟؟
شريف بود: علشان انا بحبك من ساعه ما شفتك … و مش متخيل حياتى من غيرك ….
اسراء و قد اكتسى وجهها بحمره الخجل : باشمهندس ما يصحش الكلام ده
شريف: انا مش طالب غير انى اسمع اسمى منك … كل مره بنتقابل بحاول اخليكى تقربى منى … بالرغم انى حسيت بقربك منى … الا انك لازلتى محتفظه بالالقاب
اسراء: صدقنى مش هقدر اقولك شريف كده بس
شريف: ما انتى زى الفل اهه و نطقتيها …. ده اسم شريف ساهل مش صعب
وضعت عيناها ارضا من كثره الخجل
شريف: بصى اولا انا مش جايبك علشان اكسفك … ولا اسببلك اى حرج… انا جاى بقولك عايز رقم والدك علشان اكلمه و اجى اطلب ايدك منه رسمى … و بعد كده هبقى اشوف صرفه انا مع خجلك الدائم ده
هزت رأسها بالايجاب دون النطق بكلمه واحده
شريف: يناسبك الخميس الجاى
اسراء: النهارده الاربع .. انت تقصد بكره ولا اللى بعده
شريف بأسلوبه الكوميدى: انا قلت البت مستعجله عليا
احرجت من كلماته و شعرت بمدى انجرافها نحوه ..لكن استشعرت اهانه و لو طفيفه من تلك الجمله الهزليه
شعر هو الاخر بأحراجه لها: انا بهظر اصل انا الوحيد اللى تلاقينى مش بعرف اعد بوقى مقفول لازم اغلس انكت ..المهم ان يكون فى ضحك
تراجعت قليلا و انسجمت معه فى اطراف الحديث و اخذا الاثنين يتبادلونها
