ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١١

فقالت بحنيه = مالك يا حبيبى فيك ايه

مصطفى بضيق = صداع رخم ماسك راسى من الصبح وكملت مع الانسان السئيل اللى كنت بحقق معاه ده دلوقتي

عائشه بقلق = شكل الراجل ده مش سهل يا مصطفى انا مرتحتش ل كلامه وحاسه بشر مالى كلامو ليك

مصطفى بهدوء = سيبك منو حكمن عدا على راس الواحد انقح من الاستاذ جلال ده، بس قوليلى انتى ناويه تجيبى اجلى انت ايه الدخله اللى دخلتيها دى وكلام ايه اللى عوزه تقوليه ولا بدددد انى اسمعه ان شاء الله

عائشه بغباء = كلام كلام ايه ده، أاااااا افتكرت

فتبدلت ملامح عائشه للغضب وقالت = بص بقا انا خلاص قررت ومش متنزله عن قرارى

مصطفى حط ايده على خدو وقال = بجد وايه هوا قرارك ده ان شاء الله

عائشه ببرود = الطلاق طبعآ انا مصرررره على الطلاق هه بقا. نظر مصطفى بغيظ ل عائشه ثما فجأه شدها عليه وهوا ضامم له بنظرات غيظ فحولت عائشه تبعد عنه ولاكن كان مصطفى ماسكها ببرود.

فقالت عائشه بغيظ = سبنى يا مصطفى. مش هتنازل عن قرارى ابدآ هااا ومش كل مره تعمل الحركتين دول واتراجع هه بقا سبنى. سبنى

طبع مصطفى قبله طويله على شفايف عائشه ثما همس فى ودنها بحب = طب لو قولتلك انى موافق المراتى على انك تشتغلى هتفضلى مصممه برضو على الطلاق يا عائشتى

عائشه بسعاده طفوليه حضنت مصطفى وقالت بفرحه = لالالا مصممه ايه تنا بق اساسآ يا حبيبى هههههه بجد موافق يا مصطفى صح

مصطفى بتنهيده = مضر علشان تحلى عن سمايه، يخربيت زنك يا شيخه بقا كل الهليله دى علشان موضوع الشغل وطلاق وافلمنات ودرامه علشان الشغل يا تافها

عائشه بغيظ وهيا رفعه اصابعها فى وجه مصطفى = لوووو سمحت بعد اذنك انا مش تافها انا واحده عوزه استفيد من شهادى اللى ركناها على الحيطه من ساعت جوزنا وبعدين انت مضرور فى ايه ان شاء الله ياخويه هونا اول ست ولا اخر ست تشتغل ان شاء الله ماهى كل الستات بتشتغل وموقفه الكل عند حدوده، انت بقا فى ايه يا سى مصطفى

ضحك مصطفى بشده وقال = هههههههه والله العظيم مجنونه ولبست فيكى لبسه هباب من دعاوى امى عليا انا عارف اكيد الوليه دى كانت بتدعى عليا كتير علشان كده لبست فيكى

عائشه وهيا بتحرك كتفها مثل الاطفال = احلا واجمل واطعم لبسه ياخويه وبعدين حماتشى دى عسل لولاها مكنتش وافقت اتجوزك اصلآ

مصطفى برفع حاجب = لا ولله اللى يشوفم ايام الخطوبه ميشفكيش دلوقتي يا هبله انتى، ده على اساس اننه مش متجوزين عن حب يا مجنونه انتى