ابن الاكابر والأسطى بليا ج٨

واتنهدى ايهاب بحرقه فنزلت دموع اسيا بألم شديد.فرق قلب كريم ل ايهاب واقترب منه وطبطب على كتف ايهاب بحزن وقال = خلاص يا ايهاب ان شاء الله كل اللى جى خير والحق هيرجع لصحابه وهترتاحو من الهم ده قريب بس قول يارب

ايهاب بامل = يااااااارب. بس مسامحنى

كريم بمرح وهوا بيحسس على قفاه = مع ان كانت ايدك عمله زى الحديده بس خلاص مسمحك اهو اذكى عن نفسى شويه. ضحك ايهاب وحضن كريم وكذلك كريم بـ معهدت سلام واسيا تتابعهم بابتسامه حنونه ففجأه انتبه الجميع ل نديه محمد لهم فـ لف كريم وايهاب لمصدر الصوت ليتفجأو بـ اسيا كانت تقف فلفت اسيا بسرعه وذهبت للاطفال باحراج.

فقال محمد وهوا ماسك يد بسمله = يا جماعه انا قولت استغل التجمع الحلو ده واقول ليكم انى قررت اتجوز بسمله. فرح الكل كثيرآ وبركو لهم بسعاده وقضو القعده فى مرح وسعاده وبعد شويه انضم لهم مؤمن وعماد وكانت القعده مليانه بلمرح والسعاده واعين مؤمن متشالتش من على نيره وكذلك ايهاب ومحمد كانت عينهم مليانه بلحب لحبيباتهم اما كريم برغم انه كان جالس معهم ولاكن كان عقله مشغول بتلك الحسناء الذى رأها فى لنطن ولم تفارق عقله من اثنأها وكان يتمنه لو يراها مجددن لو ل ثانيه واحده فقط.

~ اما فى فلا المرشدى

الام هدير بسعاده = واخيرآ رجعتى يابنتى كل دى غيبه يا قلب امك. دول اخواتك هيفرحو اوى لما يعرفو انك رجعتى

مليكه بمرح = والله وهما كمان وحشونى اوى وانتى كمان يا ماما وحشتيني اوى اوى. وبصراحه انا رجعت هنا علشان اطمن عليكى وعلى انس وعلى ايهاب والاطفال ورجعه تانى لنطن يا ماما

الام هدير بحزن = لسه مش قدره تنسيه يا مليكه يابنتى خلاص يابنتى هوا خلاص نساكى واتجوز وخلف لسه بقا ليه بتوجعى قلبك بحاجه مش موجوده

مليكه بحزن = انا خلاص نسيته يا ماما بس لسه مش جهزه اواجه حد مو*ت بابا والفضيحه اللى حصلتلى وكلام سمير ليا مأثرين فيه اوى ولحد دلوقتي مش قادره انساهم فـ سبيلى وقت يا امى احاول استرجع نفسى ووعدك انى هرجع زى الاول واحسن

الام هدير بتنهيده = طب هتعملى ايه دلوقتى

مليكه بابتسامه = انا قررت هقعت فى القاهره شهر كده معاكم ومنها اتابع معرضى اللى هنا وبعدين لو لقتنى ارتحت هنا هطول الاجازه شويع اما لو العكس فـ متريه ارجع لنطن تانى

~ اما فى شقة يوسف