ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٧

وقالت بجفاء = انتا لسه هنا ليه، ليه لسه مسفرتش

يعقوب تنهد بعمق وقال = مش مسافر يا نورسين

نورسين بألم = ليه ياترا مش مسافر يا دكتور يعقوب ليكون حصل حاجه وانا معرفشى ل تمنع سفرك علشانه

يعقوب بحزن = نورسين انا عارف انك موجوعه دلوقتي بس.

نورسين باختناق = لالالا انتى متعرفش حاجه خالص عن اللى انا حاسه بيه دلوقتي يا يعقوب، وبعدين مش انت قولت مسافر، يلا سافر وشوف حياتك وانسانى خالص خلاص

يعقوب بصدمه = نورسين

نورسين بدموع = نورسين ماتت يا يعقوب، نورسين اللى انت تعرفها ماتت خلاص ومبقتش محتاجه ليك او لاي حد غيرك، خلاص اللى راح منها مش ممكن يتعوضو تانى، لان اللى راح غالى غالى اوى يا يعقوب ومش ممكن يرجع بسهوله كدا، فى لحظت ضعف مننه خصرت عمرى ومستقبلى، بس مش هسمحلك يا يعقوب ان واحد جاي من الحرام زييك ييجى يتجوزنى شفقه، انت انسان جبان وضعيف وانانى يا يعقوب ومتستهلنيش فى حيـ.

فجأه صفعه قويه نزلت على وجه نورسين من يعقوب اللى مسكها من زرعيها بقوه وقال وهوا بيهزها بغضب جحيمى ودموع نزله على وجهو بحرقه = انا لو كنت فعلآ زى ما قولتى يا نورسين كان فاد ابن الحرام دلوقتي سابك وهرب ومهتمش بيكى وممكن كمان كنت احط اللوم عليكى ماااا انتى اللى جيالى برضو لحد اوضى سكرانه طينه ومش شايفه قدامك وانا راجل برضو، بس انا مش هعمل كدا يا نورسين لان انا مش زيكم انا مسبتش حبى ليكى يتحول لهوس وجنون انا حبى ليكى حب حقيقى والحب الحقيقي مليان بالتضحيات يا نورسين واول ما حسيت ان حبى ليكى ممكن يأذيكى بعت وقررت ابعت وبعت علشان مأذكيش بحبى، بس واضح انى كنت مخدوع فيكى يا نورسين هه انا شفتك كل حاجه بنسبالى كنت بهرب من الدنيا كلها وكنت بجرى على حضنك انتى واعيط واشتكى فى حضنك انتى، كنت بخاف للكل يشلنى ضعيف بس مكنتش بخاف اذا انتى شفتينى ضعيف، كنتتتت خصاره يا نورسين خصاره بجد

وبعت يعقوب عنها باختناق وقال ببرود = انا لما اخرج من الباب ده يا نورسين همشى ومعتيش هتشوفى وشى تانى فى حياتك فـ دلوقتى بخيرك للمره الاوله والاخيره يا نورسين علشان متقوليش ده ابن الحر*اب هرب وسابنى لوحدى، عوزانى ولا لا

لفت نورسين وعطت ضهرها ل يعقوب وقالت بدموع وتسرع = امشى يا يعقوب وياريت تنفذ كلامك ومعدش تورينى وشك تانى