ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٧
فى جناح مراد ورحمه
بعد ما بدلت رحمه الفستان اخذت وساده وبطانيه وجت تقترب من الكنبه ل تنام عليها ولاكن قال مراد باعتراض = استنى، انا هنام على الكنبه روحى انتى نامى على السرير. اومأت رحمه له بدون كلام ولسه هتمشى ولاكن بالخطأ اتكعبت رحمه وكانت هتقع على الارض فـ جه مراد يلحقها ولاكن بالخطأ فقط توازنه هوا كمان ووقع فوق رحمه على الارض ولاكن كان ساند مراد بزرعيه على الارض فكان وجه مراد امام وجه رحمه مباشردآ فـ دق قلب رحمه بشده وهيا تنظر ل اعين مراد فـ معرفتش رحمه ليه جائت امام اعينها تلك اللحظه اللى قبلها مراد فيها لاول مره فـ بدء صدر رحمه يعلو وينزل وهيا تتنفس بالعافيه وقرب مراد منها لهي الدرجه بيوترها فقترب مراد منها بقوه وهمس فى اذنها بصوته الساحر.
= ايه يا زوجتى العزيزه، لسه مش قادره تنسى البوسه اللى بستهالك قبل كدا امممممم ماهى مش اي بوسه برضو، ولا ايه يا حرمى المصون. نظرت له رحمه بصدمه فـ كيف عرف انها كانت بتتذكر ذلك المشهد الان فكمل مراد كلامه بهمس برضو جنب اذنه وهوا يحرك يده على جسد رحمه بلمساد رقيقه جعلت جسد رحمه يرتجف تحت لمسات ايد مراد على جسدها.
= تعرفى اننه هنقدى شهر العسل فى الغردقه، هه يعنى شهر كامل هكون انا وانت لوحدنا يا رحمتى ففكرى كدا ايه اللى ممكن يحصل مابنا يا رحمتى
رحمه بتوتر = بـ بس م ماما أأسيا ق قالتلى أان جوازى انا وانت على الورق وبس
مراد بخبث = اممممممم ماما تقول زى ما هيا عاوزه، بس فى الحقيقه انك مراتى يا رحمتى ومش معروف ايه اللى هيحصل الايام الجايه، مش ممكن تحبينى قبل ما مهلت الخمس شهور تخلص
رحمه بارتبام = م مستحيل د ده يحصل ي يا مراد
اقترب مراد منها اكثر وهمس امام شفايف رحمه وقال = امممممم متأكده من كلامك ده. توترت رحمه بشده من قرب مراد منها لهي الدرجه ول يديه اللى بتتحرك على جسدها بحريه فـ زقت رحمه مراد بارتباك وقامت بسرعه من على الارض وكذلك مراد.
فقال = أأه متـ متأكده م من كلامى ي يا مراد، تصبح على خير. وذهبت رحمه واتمدتت على الفراش وغمضت عينها جامد فابتسم مراد بسخريه وخلع الديشرت ليصبح عارى الصدر وراح نام على الكنبه بدون غطا وهوا حاطط ايده على رأسه.
~ فى جناح كيان ونور. دخل نور وكيان للغرفه فـ بدل نور ملابسه وبعده كيان فـ لبست كيان بچامه بيتيه وفردت شعرها بحريه على ضهرها وخرجت من الحمام بتوتر فنظر لها نور من تحت لفوق وهوا بيحاول يخطلت نظراته بالبرود.
