ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٤

فقال بابتسامه = مش عيب تتحمرشى بجوزك وهوا نايم يا قلب عماد

فيروز ببرائه = انا لا اتحمرشت ولا حاجه سيدى القاضى

عماد بغمزه = متاكده. هزت فيروز راسها بـ معنى (لا) فابتسم عماد بعشق واخذ فيروز ألى عالمهم الخاص وهم ينعمون بجنة عشقهم الذى طال انتظاره.

~ فى كلية الطب. كانت عشق جالسه فى عربيتها ترفض النزول علشان محدش يرا دمعها المنهمره ومغرقه وجهها ففجأه لقت احد يخبط وجاج شباك العربيه فمسحت دمعها بسرعه وفتحت زجاج العربيه لتلقاه عدى فابتسم عدى بهدوء عندما رأه عيون عشق المنتفخه فـ راح دار حولين العربيه ركب فى الجانب الاخر من العربيه.

وقال بهدوء = اطلعى

عشق باختناق = على فين؟ عندنا محضرات

عدى ببرود = مش مهم، اطلعى وانا هدلك على الطريق. اومأت له عشق بدموع تتلألأ فى اعينها ودورت العربيه وخرجت من الكليه ودلها عدى على الطريق وبعد وقت توقفت عربيت عشق فـ نزل عدى من العربيه وذهب ل عشق وفتح باب العربيه.

وقال = انزلى.

مسحت عشق عينها بتنهيده عاليا ونزلتت من العربيه بطاعه فـ مشت مع عدى كام خطوه بعيد عن العربيه ثما توقف عدى امام عشق ورفع اصابعه ومسح دمعها برقه.

وقال عدى بهدوء = ممكن افهم ليه دموعك اللى غاليا على قلبى دى نازله كدا

عشق باختناق = يعنى مسمعتش النصاب ده وهوا جه فى نص الحفله وقال بكل ثقه، انا يعقوب انس المرشدى ابنك، ده اكيد نصاب يا عدى انا متأكده

عدى = واش عرفك انه نصاب او لا، ما يمكن صادق يا عشق، بلاش تحكمى على الناس وانتى متعرفهمش يا عشق

عشق بغضب = انا عمرى ما حكمت على حد بظور يا عدى انا اه ناشفه مع الكل ومش بصادق حد ولا بتعرف على حد ولا بثق فى حد غير اهلى وانت، بس عمرى ما حكمت على حد بظور وانت عارفنى كويس

عدى بعشق = عارفك وفاهمك اكتر من نفسك كمان، بس انتى عارفن نافسك يا عشق وعارفه انتى عاوزه ايه زى ما انتى متعرفيش حقيقة مشاعرى ليكى ايه بظبط يا عشق ولا تعرفى انا عاوز ايه دلوقتي

عشق بثقه = اكيد

ابتسم عدى بسخريه وقال = كذابه، انتى متعرفيش لا انا مشعرى ايه بظبط ليكى ولا انا عاوز ايه دلوقتي. تعجبت عشق كلام عدى ففجأه اقترب عدى منها وحاوض وجهها بيديه واللتهم شفايفها بنهب وعشق يجرى فى دمائه وعشق تنظرله بصدمه لا توصف ومن صدمتها جسمها اتجمد ومعملتش اي ردد فعل ولا حته حولت تبعده عنها فـ بعد وقت بعت عدى عنها لتأخذ نفسها.