ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٤

رعد بضحك = منيح اكتير اخت عشق هل لا يبدو هذا امامك

عشق ضحك = لا يا ذلمه لا يبدو هههههههههه

حلا بسخريه = ايه المجمع اللغوى اللى وقعنه فيه ده ياربى

نور بضحك = معلش ياختى ما هما مش متعودين يتكلمو مع الكائنات اللى بتشتغلى معاهم يسطى حلا

حلا = ملكش دعوه ياض انت، والحق يلا مزتك جت. نظر نور بلهفه نحو باب القاعه لقا كيان دخله للقاعه وباين انها بضور عليه فوجز نور حلا بغيظ شديد وذهب ل كيان وحلا تضحك بشده عليه.

فقالت عشق = مين دى يا حلا وليه بتقولى ل نور مزتك جت

حلا بضحك = والله ياختى ولا اعرفها بس اول مره اشفها ومهاش صحبه من صحاب رحمه لانى حفظه صحاب رحمه كلهم فـ فهمت فورآ ان دى اللى نور منتظرها هههه

رعد بضحك = ههههههه طول عمرك بتفهميها وهيا طيره ياختى، علشان كدا محدش بيحكيلك حاجه انتى بتعرفى كل حاجه لوحدك

حلا رفع حاجب = وده قررررر ولا حسد

رعد وعشق بضحك = الاتنين هههههه

ففضلو هم التلاته يضحكو سويآ واعين تقى وعدى متبعنهم بغيره تأكل قلبهم فقال عدى = بيرغو فى ايه دوول كل ده

تقى بغيظ = ونا مالى باخويه منا زيي زييك اهه، بس مش عارف ياض تسيطر على المزه بتعتك بدل ما هيا عماله تضحك مع رعد ابن عمتنا كدا

عدى بخبث = وانتى غيرانا لي

تقى بتوتر = وناااا هغير على رعد لي، رعد ده زييك انت وشادى ويامن وياسين زى اخويه عادى بس مضيقه علشانك مش انت برضو بتحب عشق

عدى بغيظ = يخربيت ده يوم قولتلك فيه بلغلط انى بحب عشق

تقى بضحك = ههههههه لي بس يا رشروشي هههههه

وسبته تقى وجرت فقال عدى بغيظ = ااااه يا يابنت الجزمه يا عشق، قولتلها على الدلع المستفز ده، منك لله يا شيخه

وضرب عدى كف بـ كف بغيظ وذهب للشباب وهم واقفين يتحدثون مع بعض.

اما عند كيان … كانت كيان بضور على نور مابين الناس بتوتر واحراج لانها متعرفش حد فـ جت عليها بسمله باستغراب وقالت = اهلا وسهلا يا حببتى، انتى من صحاب رحمه

كيان بتوتر = لا اناااا

جه نور وقال = كيان اذيك

كيان باحراج = الحمدلله كويسه

بسمله باستغراب = ايده يا نور انت تعرف الانسه

نور بابتسامه = اه يا ماما دى الانسه كيان بتشتغل معايا فى الجريده ورفقتى فى تحقيقاتى الصحفيه

بسمله بمزاح = يا حببتى يابنتى انتى رفيقت ده فى التحقيقات ملقوش غيرك انتى اللى تكون مع ابن المجانين ده