ابن الاكابر والأسطى بليا ج ١٤

قاطعها نور عندما قال بلهفه = بعد الشر عليكى، بلاش تقولى يا كيان الكلام ده تانى وبعدين ياستى هونا مش مالى عينك ما انا جانبك اهو ههههههه

كيان بضحك وسط دمعها = ههههههههه انت

نور بمرح = انا والذئب طبعآ حبيب قلبى هههههههه

كيان بفضول = اه صح انت نسيت تحكيلى موضوع الذئب ده ايه يا محقق كرمبو هههههههه

نور بضحك = محقق كرمبو هههههه ماشى ياخدى، هقولك ياستى ايه قصة الذئب، هيا الحكايه ان. . فجأه ديق نور حواجبه باستغراب عندما لقا اوس يجلس على الارض فى الحديقه بعيد عنهم شويه وعمال ينفخ فى هواء السيجاره بقوه.

فقال نور ل كيان وهوا ماشى فى اتجاه اوس = كيان ثانيه بس وجاي ليكى

كيان باستغراب = فى حاجه ولا ايه

شاور لها نور باديه بـ (مافيش) وذهب ل اوس وقال= اوس مالك يابنى سايب الحفله ليه وقاعت هنا

اوس بتنهيده = ولا حاجه بس اتخانقت شويه من صوت الاغانى وكلام الناس فـ قولت اجى هنا او*لع سيجاره واشم هواء شويه واخش تانى

نور باستغراب = مالك يا اوس حاسس انك مش كويس

اوس بهدوء = متشغلش بالك بيا يا نور انا دلوقتي هبقا كويس (وكمل بغمزه) روح انت بس للمزه اللى معاك، عيب عليك تسبها واقفه كدا وتيجى

نور بغيظ وجز اوس فى كتفه وقال = ماشى ياخويا، انا اللى غلطان انى جيت اعبرك

و ترك نور اوس وذهب ل كيان مجددآ فتنهد اوس بضيق شديد فقال ل نفسه = مالك يا اوس مخنوق كدا ليه، مش انتا كنت عاوز كدا، مش انتا كنت عاوزها تنساك وتعيش حياتها، اديها نسيتك وخلاص هتتجوز اهي، ليه بقا دلوقتي مخنوق وحاسس بوجع شديد فى قلبه افففف

~ نرجع للداخل عند ايهاب واسيا

قالت اسيا باستغراب = مالك يا ايهاب من انبارح وانت مش طبيعى كدا ليه، هيا فيه حاجه حصلت وانا معرفش

ايهاب بهدوء = ولا اي حاجه يا اسيا، عادى مشاكل فى الشغل عاديه مش اكتر

اسيا بشك = مش حاسه ان ده السبب اللى خنقك بشكل ده بس هسيبك على راحتك لما تيجى تقولى ايه اللى مضيقك بظبط، ماشى يا ايهاب

باس ايهاب ايد اسيا بعشق وقال = ماشى يا حببتى. ابتسمت اسيا ل ايهاب بهدوء فـ لاحظت اسيا وقوف مراد عند البار وهوا يشرب العصير بغيظ فاستاذنت ايهاب وذعبت ل مراد فتنهد ايهاب بعمق فتقدم يوسغ منه.

وقال = مش ناوى تقول ل اسيا عللى حصل انبارح

ايهاب بضيق= لا يا يوسف واوعى انت كمان تروح تقول ل رقيه لان رقيه لما تعرف اكيد هتعرف اسيا او ل حد من البنات