ابن الاكابر والأسطى بليا ج٤

عفاف = دى دموع الفرحه يا ام لسان طويل مش اﻧا سته

سعيد = بس والله عيب اوى كده يا مدام عفاف مستوليه كده على حفيدى ومش عطيا لينا فرصه نشتال حفدنه شويه

ايهاب بمرح = سيب حماتى براحتها يا بابا، برحتك يا فوفه اعملى اللى انتى عوزاه

هدير = الله واحنا يعنى ملناش نفس نشتال العسل ده ياسى ايهاب

عفاف بضحك = خلاص خلاص انتو هتتخنقو خلاص اهو خدى حفيدك يا ستو. وعطت عفاف مراد ل هدير الذى حملت حفدها بسعاده وفضلت تلعبو هيا وسعيد بسعاده فقترب ايهاب من اسيا وجلس جانبها على الاريكه.

وقال بعشق = يعنى يرضيكى اللى بيحصل فينه ده كل ما احاول اتقرب منك اكتر تحصل حاجه تمنعنى زى دلوقتي ممنوع اقرب من مراتى علشان فترت النقاها طب ينفع كده

اسيا بكسوف = اه عادى اوى وبعدين مين قالك ان انا اصلآ هخليك تقربلى كده بسهوله يعنى ده انا الاسطى بليا ياض

ايهاب بشقاوه = ماشى يسطى بليا لما نشوف شدى حيلك معايا بس واحنا فى اقرب وقت نخاوى الواد مراد

اسيا بخجل = ايهاااااب لم نفسك، وبعدين انسا انى احمل واخلف تانى على الاقل بعد ما اخلص دراسه يا بيه الدراسه هتبدء من الجاى

ايهاب بابتسامه ساحره = صح نسيت بكره هتبقى احلا واجمل دكتوره اوعى فى يوم تجبيلى درجات وحشه والله ازعل واجيب ناس تزعل هههههه انا عاوز مراتى كده تطلع من الاوائل تمام

اسيا بعشق = حاضر اوعدك انى انجح مخصوص علشانك انتا وبس

~ فى منزل مجدى. كان مجدى يأخذ علاجه فى غرفته فوقع من يده العلاج فـ جه مجدى يجيبه ولاكن لقا يد اخره جابت له العلاج فنظر مجدى ليلقاها سميه.

فقالت سميه = ايه بتاخد علاجك طب ثانيه اساعدك

مجدى بعتراض حاد = لا شكرآ سعدى نفسك انتى انا مش راجل عجوز لمعرفش اساعد نفسى وحطى فى بالك يا سميه انك مراتى على الورق وبس فـ ياريت متنسيش نفسك ومقامك هنا ايه

وسبها مجدى ومشى فقالت سميه بتعجب = هوا ماله ده ان شاء الله ما تستفل يا شيخ وانا هتعب دماغى بيك ليه اصلآ لما اروح اعملى قهوا تروقلى نفوخى. اما مجدى فـ اول ما خرج من المنزل قرر الذهاب إلى المصنع الذى اصبح يضيع فيه اوقاته ليبعد عن سميه. وبعد وقت دخلت احد الفتيات الذى تعمل فى المصنع.

وقالت = مجدى بيه فيه واحد بره عاوز حضرتك فى امر مهم

مجدى باستغراب = طيب يابنتى خليه يدخل

خرجت الفتاه وبعد ثوانى دخل الشخص والمصدم انه كان بدر فقال مجدى بترحاب = اه اذيك يا دكتور بدر تعاله اتفضل يابنى