ابن الاكابر والأسطى بليا ج٢

سلا بفرحه = هههههههه تعرف يا مودى مش هتغاظ منك المراتى مو*ت بغيظك انتا انا اليوم يومى ومحدش هيقدر يخرجنى من مودى ابدآ يس يس

سمع محمد جرس البابمره اخره فقال = الباب بيخبط علله يكون البوليس او مستشفة المجنين ليريحونا منك يا مجنونه

وراح محمد ليفتح الباب ليلقاها رقيه فقالت رقيه بمرح = ياض يا محمد عامل ايه يالا وفين البت اختك

محمد = سلا عماله تتنطط زى الهبل فى المطبخ اما اسيا فى اوضتها عاوزه انهى وحده فيهم بظبط

رقيه = سلا يع هعزها فى ايه دى اصلآ انا جايه ل اسوله حببتشى بس الاول فين الوليه امك عفاف يا فوفه

لسه محمد هيقول لها ان يوجد ضيف فى الداخل ولاكن تركته رقيه وذهبت نحو الصالون وذخلت وهيا بتقول بمرح = عفاف يا فوفه جايه اطمن عليكى يوليه انتى فين يا فوفه

لتشهق رقيه بخضه عندما تلقا الجالسين فقالت باحراج = احم ايه الاحراج ده السلام عليكم لمأخزه مخدش بالى

يوسف بمكر عندما تذكر تلك ام لسان طويل فقال = لا ولا يهمك يا قمر عادى

نظرت سلا بصدمه ل يوسف وغيظ فى نفس الوقت فقالت عفاف بطيبه = تعالى يا رقيه يا بنتى دول مدراء سلا فى الشغل يا حببتى

يوسف = لا يا حجوجه افندينه ده اللى مدير انسه سلا اما انا صديقه المقرب بس بزمتك يا عسوله انتى خلقتى الجميلهدى تبقا خلقه عكره بالله عليكي

عفاف بتعجب = لا يابنى ما شاء الله ربنا يحميك لاهلك يارب مفيش اجمل من كده ده انتو ما شاء الله عملين زى نجوم تركيه هههههههه كرزما ووسامه مفيش كده بصراحه

ضحك ايهاب ويوسف بشده فقالت ايهاب بلطف = الله يكرمك يا امى انتى اللى عيونك حلوه

يوسف بمكر = بس اهو سمعت ناس كده يا ايهوم ان خلقتى العسل دى مش عكره ولا حاجه علي حسن نظر الانسان

نظرتله رقيه بغيظ وقالت = انا راحه اشوف اسيا يا فوفه معبرتش اهلى من الصبح بنت اللذينه، يلا عن اذنكم

وتركتهم رقيه وذهبت ل غرفت اسيا لتلقاها بتمشط شعرها بحيره فدخلت وقالت رقيه = بت يا اسوله انتى فين من الصبح يا بت عتيت عليكى زى كل يوم بعد الشغل قالى واحد من صبيان الورشه انك مش موجوده من العصر كنتى فين ومين اللى بره دول

اسيا بتنهيده = اللى بره ده ايهاب المرشدى ابو اللى فى بطنى ياستى

رقيه بصدمه = ايه مش معقوله طب انهى واحد فيهم بظبط

اسيا باستغراب = ليه هوا فيه كام واحد بره