على ذمة ذئب ج1
قال لها الموظف العنوان بطريقه بسيطه ثم دونته ياسمين فى ورقه واخذت حقيبتها والورق وهتفت للموظفين :
-خلاص يا جماعه انا هاروح دلوقتى ، يالا سلاام
الجميع : سلاام يا استاذه
علاى فى سره : ربنا معاكى يا استاذه ، لانك انتى مش رايحه شركه انتى رايحه الجحيم
*********
وصل عز الدين وتوجه نحو شركته الخاصه فوقف الجميع احتراما له ولكن لم ينظر لهم وتوجه الى مكتبه فوجد بالفعل ان إيهاب منتظره بالفعل ، ثم …
إيهاب : حمدالله على السلامه
– الله يسلمك ….ثم اضاف …. قعد يا إيهاب علشان انا عاوز اتكلم معاك فى حاجه .
جلس إيهاب وهتف: خير يا عز
عز بتنهيده : فى حاجه قلقانى من ناحيه بابا
– حاجه ايه ؟؟
-انا ملاحظ ان فى بنت من الموظفين اللى بيشتغلوا عنده بترسم عليه ، يعنى ابويا كل ميشوفنى يفضل يكلمنى عنها ..باختصار ان شايف ان البنت دى بترسم عليه
إيهاب : طب مين البنت دى ؟؟
عز وهو يأخذ نفس عميق : ياسمين صاابر
إيهاب بصدمه : نعم .. انت بتقول ايه ؟؟
عز بثقه : ياسمين صابر
إيهاب : مش معقول .. مش ممكن
عز باستغراب : هو ايه اللى مش ممكن
إيهاب بغضب :البنت اللى بتتكلم عنها دى من احسن البنات اللى ممكن تشوفهم
عز : اسمع يا إيهاب انا واثق من اللى بقوله و…
قاطعه إيهاب : عز مش علشان بنت سافله ضحكت عليك و…
قاطعه عز بصوت جهورى :إيهاااب …
صمت إيهاب عندما هتف بأسمه بتلك النبره ، فهو يعلم انه لا يحب ان يتذكر تلك الايام التى عاشها ، وشعر بألم عميق الذى بداخل صديقه ولكن قال :
– معلش يا عز انا مكنتش اقصد ، بس علشان خاطرى ملكش دعوه بيها.
– عز بعد تفكيير طويل ماشى علشان خاطرك انت بس ، لكن لو حسيت الاحساس ده تانى مش هعدى الموضوع لى خير
كاد إيهاب ان يتكلم ولكن قاطع هذا الكلام عند دخول السكرتيرة و…….
سكرتيرة : مستر عز فى واحده عاوزه تقابل حضرتك ضرورى.
عز باستغراب : واحد .. واحده مين ؟؟
سكرتيره : بتقول انها مديره مكتب بدران بيه السيوفى والد حضرتك.
عز بشك وتوجس : اسمها ايه ؟؟
سكرتيره : ياسمين صابر.
(( الفصل الثانى ))
نظر عز الدين لسكرتيره بصدمه ، فهو لم يتوقع ابداً انة فى يوم من الايام ستأتى ، وها هو سيراها …
وكذلك إيهاب الذى نظر ايضاً لسكرتيره بصدمه ، فهو لم يتوقع انها ستأتى هنا وخاصهً انه من قبل قليل كانوا يتحدثون عنها ، ولكن السؤال الذى يسأله إيهاب لنفسه هو نفس السؤال الذى يسأله عز..
