ابن الاكابر والأسطى بليا ج٣

نظرت لها اسيا بابتسامه وراحت حضنه اسيا عفاف بكل حب فـ طبطبت عفاف على ضهر اسيا بحنان وقالت = كل حاجه هتتحسن يا اسيا والله بس اصبر وبعد الصبر جبر وكل بعد العسرا يسرا وربنا مع الغلابه يا بنتى وانتى غلبانه وضعيفه لوحدك يا بنتى بس بتكبرى مع نفسك ومع الدنيا واحسن حاجه فيكى يا بنتى انك مش بتستسلمى وكل ما بتقعى بترجعى تقومى من تانى واقـوا من الاول وانا واثقه انك هتصلحى اي شئ يا بنت بطنى

اسيا بابتسامه = انتى عظيمه اوى يا فوفه وانا بحبك اوى يا اعظم واجمل ام فى الدنيا دى كلها ربنا يخليكى لينا وميحرمناش منك ابدآ يا فوفه يا عسل انتى

عفاف = ربنا ما يحرمنى منك انتى يا اسوله يا عسل بس قوليلى اخواتك عملين ايه ومحمد وسلا اخبرهم ايه هيا ليه اختك سلا معتدش بتجيلى قد كده هوا فيه حاجه يابنتى

اسيا بحزن = سلا اتغيرد اوى يا ماما دايمآ بتتجاهلنى ولما نتكلم مع بعض بحس ان دى مش سلا اختى اللى مربياها وشفتها قصادى وهيا بتتولد وبتكبر يوم بعد يوم مش هيا الانسانه اللى كنت بفضلها عن نفسى اوقات

عفاف = سلا اختك مختوعه بمظاهر الدنيا ودايمآ شايفه انها صح وانها كبرت وبتشتغل وبتدرس وخلاص معدش حد واصى عليها معلش يا حببتى استحمليها انتو فى الاول والاخير اخوات ومصارين البطن بتتعارك بس اوعدينى يا اسيا ان لو جرارى حاجه تخدى بالك من اخواتك وتشليهم فى عيونك توعدينى يا اسيا

اسيأ = ليه بس الكلام ده يا ماما بعد الشر عنك ليه بتقولى كده يا حببتى

عفاف = اوعدينى يا اسيا يابنتى بالله عليكى

اسيا باستسلام مسكت ايد عفاف وباستهم بحنان وقالت = خلاص يا ماما اوعدك يا ست الكل

~ اما امام منزل اهل رقيه. نزلت رقيه لتذهب ل عملها بكل نشاط لتتفاجأ ان يوسف ينتظرها بسيرته امام المنزل وكان يوسف ساند على السياره وينظر لها بعشق فجرت عليه رقيه بسعاده.

وقالت = يوسف ايه اللى موقفك هنا وليه مطلعتش

يوسف بمرح = معلش كنت مستنة المساعده بتعتى اللى متأخره عن معدها ساعه ونص وانا اللى قولت لنفسى ان حببتى ومراتى هتيجى كده زى اي زوجه مصريه تفطرينى وتصحينى لا لا لا من الواضح كده انك زوجه فاشله وهتخلينى ابص بره

نظرتله رقيه برفع حاجب والشر يملأ اعينها فوضعت يدها على رقبة يوسف بتهديد وقالت = طب ابقا اعملها كده وانتى هتشوف رقيه تانيه غيى اللى تعرفها يا چو هاا