ابن الاكابر والأسطى بليا ج٣

قال = اميره طمنينى رقيه كويسه صح

اميره بحزن = احم مش عوزه اكذب عليك يا يوسف رقيه معرضه لحالت اغتــصاب بس الحمدلله محصلش حاجه الحمدلله بس اتصابت فى جرح عميق فى رجليها وبسبب الجرح ده نزفت بشده ولما اغمن عليها من نزول ضغطها بشكل مفاجأ وده لما حوسيها اتجمتت بسبب وجدها فى الثلاجه ودلوقتي عطينا ليها شوية مهدئات وعلجنا جرحهها وركبنا ليها كلونا وهيا حاليآ دلوقتي نايمه بسبب المسكن اللى عطتهلها ليريحهها وان شاء الله هتبقى كويسه متخفش

جلس يوسف على المقعد بغضب جحيمى وقال = كل اللى حصل ل رقيه ده بسببى انا بس ورحمة امى ما راحم الكــلب اللى اسمه فادى ده ومش هستنا القانون يخدلى حقى منه لا ده انا هنهى بنفسى ابن ال********* ورجع حق مراتى بـ ايدى

ايهاب بعقلانيه = مش ده الحل يا يوسف احسن حل تسيب حقق للقانون وكفايه اللى عملته فيه صح يا مجدى بيه

الاب مجدى بحكمه = صح يابنى يا ايهاب بص يا يوسف الحمدلله ان رقيه كويسه دلوقتي والحقير ده معملش ليها حاجه فـ سامح بقا يابنى

الام سميه = والله كلامك عين العقل يا مجدى بيه

اسيا بضيق = مش وقتك والله يا سميه، بص يا استاذ يوسف اساسآ انتا لازم تسامح لان رقيه مشهتسمحك او عملت حاجه تانيه انا عارفه رقيه وعارفه اي اكتر حاجه ممكن تخوفها منك انتا فـ احسن حل زى ما قالك ايهاب سيب حقك للقانون وخلاص

بدء يوسف يقتنع بكلام الكل فاومأ لهم بتعب فقام وقترب من اميره وقال = اميره ممكن اخش اطمن على رقيه وهما خمس دقايق وخارج مش هطول

اميره بتنهيده = ايوا ينفع يا حبيبى تعالى معايا. فـ ذهب يوسف مع اميره للداخل فتنهد ايهاب بعمق ولاحظ بصدفه وقوف انس الذى يقف بعيدن يراقب الوضع بـ اعين مليأه بلحزن عندما تذكر (سما) لما رأه حالت رقيه ولاكن اول ما لمحو انس نظرات ايهاب له تجاهله ببرود وذهب ل مكتبه الذى لا يتركه من ساعة ما جاء للمشفى وكأنه اصبح حبيس داخلها فـ تنهد ايهاب بحزن شديد على حال شقيقه الذى لا يدغير فلحظت اسيا تقلب ملامح ايهاب فقتربت اسيا من ايهاب وحتط يدها على كتفه ايهاب.

وقالت باهتمام = مالك يا ايهاب انتا كويس

ايهاب بحيره = اه كويس بس مشغول شويه فى امر يوسف واااا وانس اخويه

اسيا بعقلانيه = اتكلم معاه يا ايهاب

ايهاب بضيق = اتكلمت معاه وكتير اوى بس كل مره بطلع انا اللى غلطان انا بحبه وهوا غالى عليا اوى ووضعه ده صعب عليا وعلى العيله وانا نفسى افهمه بس مش عارف