ابن الاكابر والأسطى بليا ج٩
فقال زوج امها بخبث = اهى الفاجره اللى مستخفلاكم وعيشه مع راجل غريب فى الحرام ولا وربيتى يا هانم انتى والاستاذ
ابو بسمله وليد بغضب جحيمى = تعالى يا قللت الربايه والله نهيتك على ايدى يا فاجره يالى اللى جبتيلى العار. وضرب بسمله قلم قوى على خدها فنزل الدم من فمها فحولت الام تمسك والد بسمله لاجل لا يقتـلها ولاكن بسبب كلام الشيطان جوز امها لهم شعلل النيران داخلهم بكل سهوله ففضل والد بسمله يضرب فى بسمله بغضب فى الشارع تحت انظار الجميع فشاهد كل ده احد صديقات بسمله فجرت بسرعه على مكتب محمد لتستنجد به فدخلت من غير ما حته تخبط على باب المكتب.
فقال محمد بخضه = فيه ايه يا انسه مين سمحلك تدخلى كده من غير استأذام
مروه وهيا بتنهج بشده = الحق الحق يا استاذ محمد بسمله
قام محمد بلهفه وقال = بسمله بسمله مالها فى ايه
مروه بسرعه = بابا بسمله ماسك بسمله قدام الكليه وعمال يضرب فيها فى الشارع الحقها بسرعه، ده عاوز يموتها
محمد بصدمه = اييييه. وجره محمد بسرعه نحوهم وهوا بيجرى زى المجنون لينقذ حببته نعم حببته وروحو وعمره فصدم محمد عندما لقا والد بسمله بيضرب بسمله بكل عنــف والدم يخرج من انف وفم بسمله وملابسها شبه ممزقه ونص شعرها ظاهر من تحت حجبها فجره عليهم بسرعه وضرب والد بسمله بكس قوى جعله يصقد ارضآ وذهب بسرعه نحو بسمله الذى كانت فاقده للوعى بسبب الضرب اللى اتعرضت له.
فقال برعب = بسمله بسمله فوقى بسمله
مامت بسمله بدموع = بسمله بنتى فوقى يا حببتى أهئ أهئ منك لله يا وليد انت ورشاد منكم لله انا بنتى اشرف من الشرف انا وثقه فى بنتى كويس اوى
وليد بمكر = ماهو باين يا ست هانم اسيب البنت امانه معاكى واكتشف من جوزه ان بنتى سيبه البيت بقلها شهر وعيشه مع راجل فى الحرام ده انا هشرب من دمها الفاجره دى
ترك محمد بسمله ل مامتها وقام وقف امام وليد بملامح غاضبه بشده ومسك وليد من ملابسه وقال بغضب = وانت مفكر نفسك راجل لما تسيب بنتك الوحيده عيشه مع جوز امها اللى كان بيحاول يعددى عليها ولولا ان بنتك محضرمه وكانت بتمنعه لما يقف يقرب منها كان فادو دلوقتي اخد منها كل اللى هوا عوزه وريميها ساعتها سيدك هتعملها ايه هترجعلها حقها هتنتقم من اللى اذا بنتك يا رااااجل، بنتك ده تاج تحته فوق راسك لحد ما تموت وبدل ما انت جاي دلوقتي ترجع شرفك فـ ياريت احسن تاخد حق بنتك من الانسان اللى كان بيأذى بنتك يا محضرم
