رواية دموع الورد(الجزء الأخير من الفصول) بقلم نيفين عبدالسلام

مراد لحظ أن فريدة وقفت مكانها مش بتتحرك: فريدة حبيبتى
فريدة : هه
مراد : مالك سرحانة فى ايه
فريدة ركبت ومازالت مصدمة : ابدا مفيش
مراد : يلا ياعلى
على : احم احم حاضر
ركب على مكان السائق وهو مازال مصدوم معقول فريدة هى الا اتجوزت مراد يعنى انا لما شوفتها يوم الحفلة كانت مراته بس ازاى واكرام بيقول أنه اتجوز امبارح ازاى
أما فريدة فهى فى دنيا تانية معقول على هنا بعد السينين ده كلها طب ازاى وايه الا وصله لمراد ياترى ناوى على ايه ياعلى
فاقت من شرودها على صوت مراد : فريدة مالك انتي سرحانة ليه
فريدة : احم مفيش
مراد رفع ايديها وباسها: ايه رايك لو تغمضى وتحاولى تنامى
فريدة فكرت لقت أن انسب حل ده علشان تهرب من نظرات على الا من ساعة ماركبت وهو بيختلس النظرات ليها : عندك حق
وبعد مرور حوالى تلات ساعات كانت العربية وصلت امام شاليه فى إحدى قرى الساحل الشمالى
مراد وهو بيحاول يصحى فريدة : اصحى يا حبيبتى وصلنا يلا
فريدة وهى بتحاول تفتح عيونها كأنها كانت فى حلم لكن اول مافتحت عيونها عارفة انه واقع
مراد : وهو بيضع يديه على وشها بحنان: كل ده نوم
فريدة بتبسم علشان تدراى خوفها: عادى
مراد: طب يلا
نزلت فريدة مع مراد تحت نظرات على ليها
مراد : ممكن ترجع ياعلى قبل مانرجع هنكلمك
على : تحت امرك ياافندم
مشى على بعد ما دخل الشنط الشاليه
مراد دخل مع فريدة الجنينه الشاليه وطلع من جيبه شريط ستان ولفه على عيون فريدة ومسك ايديها ودخل بيها الباب الرئيسى
فريدة : مراد ممكن افهم فى ايه
مراد : ثوانى وفك الرباط من على عينيها
شافت الشاليه كله مزين بالورود والشموع وفى منتصف الشاليه مرسوم قلب بالورد وجواه قلب صغير من الشموع وعلى السلالم الرئيسى الا توصلك لاوضة النوم شموع
فريدة وضعت يديها على فمها من المفاجأة ودموع نزلت من عينيها
مراد : مالك ياحبيبتي
فريدة : مش مصدقة انك عملت كل ده علشانى
مراد : انت روحى يافريدة ولسه هيقرب منها تليفونه رن : اوف مين الغلس ده
فريدة : رد يامراد
رد مراد وكان اسر بيساله ايه رايك وان وصى ليه على أكلة سمك وظبط التلاجة قفل معه ولف لفريدة احنا كنا بنقول ايه
فريدة عضت على شفايفها: وقبل ما تتكلم كان مراد التهم شفايفها فى قبلة طويلة لم يبعد عنها إلا لحاجتهم للتنفس : انا مش مسئول لو عملتي الحركة دي تانى
فريدة اتكسفت وطلعت على فوق
مراد طلع وراءها ووجدت الاوضة مزينة مثل باقى الشاليه اخدها مراد فى حضنه وذهبوا لعالم خاص بيهم
____________________________________
أما فى القصر
كانت شوشو تجلس فى الجنينه عندما رن هاتفها وجدت اسم المتصل اسر
شوشو : الو
اسر : احلى الو دي
شوشو وهى بتضحك: وبعدين بقى
اسر : بحبك
شوشو اتكسفت ومردتش
اسر : ساكتة ليه
شوشو : اسر
اسر : عيون وقلب اسر على فكرة اول اونكل مايرجع انا هكلمه اننا نتجوز على طول
شوشو : لا طبعا لما كمل دراستى
اسر : هتكمليها وانتى مراتى وبعدين هساعدك
شوشو : إن كان كده ماشى
اسر: الله الله
شوشو : وبعدين ممكن تقفل علشان احضر حاجات الكلية
اسر: اعملى حسابك انى هوصلك بكره سلام
شوشو : سلام
________________________________
أما فى عربية مراد
كان على سايق وهو باله مشغول بفريدة معقول اشوفك بعد السنين دي كلها انت تتجوزى الراجل ده ياه بس ياترى هو عارف علاقتى بفريدة لا مااعتقدش المهم انا لازم اتكلم معاها
______________________
أما فى الشاليه
صحيت فريدة من النوم شافت مراد نائم لبست روبها وأتسحبت من جمبه ونزلت تحت تفكر فى حياتها معقول اشوف على بعد السنين دي كلها وهنا وانا مع مراد ده قدر بس ياترى على بيعمل ايه هنا وايه الا رجعوا من بره ولسه مراته على ذمته ولا ايه
وياترى رد فعل مراد هيكون ايه ؟ بس انا لازم أقوله ايوه لازم احسن مايعرف من حد تانى فاقت من سرحانها على صوت مراد : حبيبتى بتعملي ايه
فريدة : ابدا صحيت ومحبتش اقلقك بس
مراد وهو يجلس بجوارها : ممنوع تقومى من جمبى لازم اول حاجة افتح عيونى عليها هى عيونك الحلوين دول
فريدة ابتسمت
مراد : تعرفى يافريدة انا بحبك اوى لدرجة انى بغير عليكى من اى حاجة مش متخيل انك ممكن تكونى لراجل تانى مقدرش اتخيل ده
فريدة سرحت فى كلام مراد : صعبتها عليا اوى يامراد
مراد : رجعتى لسرحانك تانى
فريدة : ابدا المهم يلا ادخل خد شاور وانا هحضر الفطار
مراد باسها فى خدها ومشى
قامت فريدة تحضر الفطار وخرج مراد وفطروا بس فريدة سرحانة اوى
مراد لاحظ ده وحس انها ممكن تكون مضايقة من حاجة ومحبش يضغط عليها
وبعد الفطار طلعت فريدة غيرت وخرجت هى ومراد يعقدو بره على البحر
مراد وهو جالس بجوار فريدة : انتي عارفة يافريدة انى مجتش الشالية ده من يوم حادثه مازن كنت بخاف اجاى هنا بس لم اتجوزنا فضلت انى اجاى هنا علشان اتغلب على خوفى وانتي معايا علشان بستمد قوتى منك انت بالنسبالى مصدر قوتى اوعى فى يوم تبعدى عنى أو اتجرحينى لان ساعتها معناها موتى بعدك عنى وجرحك ليه يعنى بتكتبى شهادة وفاتى
فريدة حطت ايديها على شفايفه: اوعى تقول كلمة الموت دي تانى انت حياتى انا بحبك اوى يامراد
مراد شد ايديها وطبع قبلة رقيقة عليها : انا بعشقك
____________________________________
أما فى الكليه عند شوشو قام بتوصليها اسر ونزلت على اتفاق انها قبل ماتخلص بوقت كافى حتى ياتى لاخدها ويعزمها على الغداء
دخلت شوشو الكلية اول ماشافتها رنا جريت عليها : شوشو ازيك فينك
شوشو : موجودة
رنا : على فكرة احنا كلنا بعدنا عن خالد بعد الا حصل
شوشو استغربت أنهم على علم باللي حصل
رنا : متستغربيش احنا عارفنه من عمر لم اختفيت فجأة وهو كمان عمر حاول يوصله وبعد ماوصله ضغط عليه اعترف بالعملة الا عملها ومعندكيش فكرة رد فعل عمر ايه واحنا كمان بس صدقينى احنا مكناش نعرف نواياه احنا بجد حبناكى
شوشو : خلصتى
رنا : اه
شوشو : عن اذنك وعلى العموم انا مش زعلانة منكم بس خلاص مينفعش نرجع صحاب تانى ونخرج مع بعض انا مش هقدر اثق فيكم تانى احنا زمايل بس عن اذنك
مشيت شوشو وهى حاسة انها كده بقت مرتاحة اكتر واخدت محاضراتها وقبل محاضرتها الأخيرة طلبت اسر الا اول ماخلصت وخرجت شافته واقف وساند على العربية قربت منه وابتسمت وهو فتح باب العربية وركبوا وصلوا مطعم علشان الغداء
شوشو حكت لمراد كل كلامها مع رنا
اسر كان من جوه سعيد أن شوشو بدءت تحكيله كل حاجة اتغدوا فى جو من السعادة والبهجة واتكررت طول فترة سفر مراد بس بعلمه واذنه
__________________________________
مر اسبوع على ابطالنا فى سعادة وهنا وجاء اليوم إلا فريدة ومراد راجعين فيه وصل على ليهم واخدهم ورجعوا على الفيلا وكان الكل فى استقابلهم وعملوا حفلة صغيرة ليهم وكانت شوشو صاحبة الفكرة وأعلن مراد فيها موافقة على خطوبة اسر وشوشو
وأصر اسر أن يتمم الزواج فى اسرع وقت
مراد الاول ماكنش موافق بس وافق فى الاخر لما شاف نظرة السعادة فى عين شوشو
عدى كمان اسبوع وكان كله دلع وسعادة وحب
اليوم مراد نازل راح الشركة فريدة طلبت منه أنه يبعت حد معاها علشان عايزة تشترى حاجات
وافق مراد واتفق انه هيبعت على ليها