لفت انتباه بقلم امينة الريحاني ج 1
ماجد بصلها باعجاب: ياااه للدرجة دى بتحبيه بجد يا بخته بحبك
ريم فى نفسها: لو تعرف يا ماجد ان الشخص الى بتحسده على حبى ده هو انت
فى بيت ماجد:
بليل ماجد قاعد ادام الاب توب بتاعه وبيتكلم شات مع حد
ماجد: وحشتينى
سهى : وانت كمان
ماجد: مش ناوية تيجى مصر قريب بقى
سهى: نفسى والله يا ماجد بس انت عارف شغل بابى صعب ياخد اجازة
ماجد: بكرة لما ترجعى ونتجوز مش هسمحلك تبعدى عنى تانى
سهى: طب ماجد انا هقفل دلوقتى
ماجد: ماشى يا حبيبتى تصبحى على خير
ماجد بيقفل ما سهى وبيرجع بالزمن لورا يفتكر ذكرياته معاه
فــــــــــــــلاش بــــــــــــاك:
مشهد 1:
ماجد فى الحرم الجماعى مستنى حد وبعد شوية بتيجى سهى .
( سهى هى حبيبة ماجد وكانت زميلته ايام ثانوى بنت جميلة سنها من سن ماجد شعرها بنى وبيضاء وعينيها خضراء وطولها مقارب من طول ماجد لكن اقصر شوية )
ماجد: وحشتينى سهى
سهى: وانت كمان يا ماجد ها سايب كليتك وجى هنا ليه؟
ماجد: يعنى مش عارفة
سهى: تؤتؤتؤ
ماجد: جى عشان اشوفك
سهى: امممم. وهتفضل تدلعنى كده كتير انا خايفة اتعود على كده
ماجد: انا هفضل ادلعك كده لحد ما اجى اخطبك من باباكى ونتجوز بقى وتبقى فى بيتى
سهى وشها بيحمر
ماجد: بموت فى كسوفك ده
مشهد 2:
ماجد قاعد هو وسهى فى كافتيرا وباين عليه الزعل
ماجد: يعنى ايه هتسافرى مع باباكى
سهى: اعمل ايه يا ماجد بابى جاله شغل برة تبع الخارجية ولازم كلنا نسافر معاه واكيد بابى مش هيرضى يسيبنى هنا اقعد لوحدى
ماجد: طب وانا يا سهى هتسيبينى
سهى: مش بايدى يا ماجد. مفيش غير انك تيجى تخطبنى من بابى ونتجوز
ماجد: ايوا يا سهى بس انا كنت مستنى افتح العيادة بتاعتى واقف على رجلى شوية قبل ما اجى اخطبك عشان باباكى ميعارضش
سهى: طب خلاص انا هسافر مع بابى واول اجازة ننزل فيها مصر تعالى اخطبنى من بابا
ماجد: مش عارف هعيش من غيرك ازاى يا سهى
سهى: وانا كمان يا ماجد بعدك صعب عليا اوى بس انا هزن على بابى ينزلنا اجازة فى اقرب وقت بس اسمع اوعى عينك تزوغ وانا بعيد عنك
ماجد: عمرى ما هقدر احب ولا اشوف غيرك يا سهى وربنا يقدرنى على بعدك
بــــــــــــــــــاك
بيرجع ماجد للواقع
ماجد فى نفسه: طولتى الغيبة اوى يا سهى اربع سنين دلوقتى من ساعة ما سافرتى منزلتيش فيهم مصر ولا مرة وبالرغم من كده انا هفضل على عهدى ليكى عمرى ما هحب ولا هشوف واحدة غيرك
