لفت انتباه بقلم امينة الريحاني ج 1

سهى: معلش كنت مشغولة شوية

ماجد: حسك متغيرة … مالك؟

سهى: ماجد…. فى حاجة عايزة اقولك عليها

ماجد: قولى

سهى: انا اتخطبت

ماجد: نعم؟؟؟؟

سهى: اتخطبت يعنى هو ابن صاحب بابى كويس وليه مستقبل وبابى شايفه مناسب ليا

ماجد: وانتى؟؟؟؟

سهى: ماجد صدقنى انا عمرى ما حبيت غيرك بس…..

ماجد: شكرا على المجاملة دى. عالعموم طالما شايفاه مناسب وفيه كل المواصفات الى بتقولى عليها دى يعنى اى واحدة تتمناه فمن حقك تفكرى طبعا فى مصلحتك ومش هقدر اقولك غير ربنا يوفقك

سهى: طب ممكن اطلب منك طلب

ماجد: خير

سهى: ممكن ع الاقل نفضل صحاب

ماجد: لا

سهى : ليه؟

ماجد: عشان لو وافقت هبقى بضحك على نفسى وعليكى احنا عمرنا ما كنا صحاب دا غير انى مبقتنعش بحاجة اسمها صحاب بين ولد وبنت

سهى: يعنى خلاص كده

ماجد: متهيالى انتى عارفة اجابة السؤال ده كويس انتى خلاص بقيتى تخصى شخص تانى بعد اذنك انا لازم اقفل. سلام

ماجد قفل مع سهى وهو مضايق حس انه اتصدم فيها على قد ما كان محافظ على عهده ليها وخايف يخونها على قد ما هى سابته مع اول واحد شافته احسن منه ومناسب اتقدملها لكنه حس جواه براحة غريبة احساس الذنب الى كان جواه من ناحية سهى والى كان باعده عن ريم خلاص راح وافتكر ريم ساعتها وابتسم

فى نفس اليوم فى بيت ريم:

ريم قاعدة فى اوضتها بتفتكر كلامه ليها الى وجعها وبتعيط صعبان عليها نفسها وفجأة مسحت دموعها

ريم فى نفسها: هو انا زعلانة كده ليه ما دا الى المفروض اتوقعه انا الى رخصت نفسى ورحت اجرى ورا واحد هو حتى مش فاكرنى عشان احاول الفت انتباهه ليا. ما هو لو كان هيحبنى كان حبنى من اول لحظة شافنى فيها زى ما انا حبيته من اول ما شفته لكن عالعموم هى فعلا غلطتى وانا الى لازم اصلحها.

تانى يوم فى النادى:

ريم بتتمشى فى النادى سرحانة وفجاة بيطلع ادامها ماجد قلبها بيدق بسرعة لكن لما بتفتكر كلامه القاسى معاها بتستعيد قوتها ادامه

ماجد: ريم … ممكن اتكلم معاكى؟

ريم: لا يا دكتور ….انا الاول كنت بتكلم معاك لانك كنت الدكتور بتاعى لكن دلوقتى انت ملكش اى صفة عشان تتكلم معايا وكفاية اوى الفترة الى فاتت وانا بضايق فى حضرتك

ماجد: ريم انا بجد اسف انا مكنش قصدى الكلام الى قولته انا بس….

ريم: خلاص يا دكتور محصلش حاجة

ماجد بيهزر: طب ممكن نكمل الجلسات ولا خلاص مش عايزة تلفتى نظر حبيبك انا علفكرة عندى فكرة جديدة