رواية أنت قدري (الفصل الثالث عشر إلى التاسع عشر) بقلم سمية بلال

البارت التاسع عشر
______________

ورد : ايه ياحبيبة اتاخرتى ليه
حبيبة باسف : معلش غـ,ـصب عنى مش فضيت الا دلوقتى

ورد : ولا يهمك ياحبيبتى انتى فين دلوقتى
حبيبة: انا دخلت الاسانسير اهو يلا بقى علشان مش بيبقى فيه شبكة

وشخص تانى دخل العمارة : يالهووز اتاخرت دلوقتى مش هسلك من عمورى
دخل لقى باب الاسانسير بيتقفل هو يوم باين من اوله ده البيت فى الدور الخامس مش فيا نفس اطلع على السلالم جرى عليه لقاه بيقفل حط ايديه بين الباب وقال : الحمد لله اخص عليك ياسوسو ده انا اول مرة اقابلك المفروض تفتحلى دراعاتك مش تقفل فى وشى وبعدين رفع عنيه لقى واحدة بتبصله بخوف والدموع فى عنيها

ياسر بحرج (ايه الموقف الزبالة اللى انا فيه ده ) : احم مكنتش اعرف ان فى حد هنا
وبعدين رجع وقفل الاسانسير عليها علشان تتطمن وراح عند السلم : ماليش ليا غيرك ياغالى
اما حبيبة جوه استنت شوية ومسحت دموعها وقالت باستغراب : مش ده ياسر اللى كان معانا فى الجامعة وبعدين ضغطت على زر الدور الخامس

ياسر : ايه ياعم هفضل ملطوع ع الباب بره وبعدين ايه ده فى الدور الخامس ده انا نفسى اتقطع وخسيت الشوية اللى الحاجة عمالة تحشيهم فيا شوف خسيت ازاى

عمار حط ايده على بقى : ايه يالا مش بتفصل تعالى نخش بدل مانت فاضحنى كده
وقبل مايخشوا فتحت حبيبة الاسانسير وراحت للشقة لقتهم واقفين

الاتنين غضوا بصرهم وبعدين عمار قال : ازيك يا انسة حبيبة اتفضلى ورد مستنياكى
حبيبة بخجل : الحمد لله

ودخلوا كلهم
ياسر : بص يا معلم انا مش هقبل اقل من بطتتين وصنية معكرونة وجوز حمام
عمار وهو بيزقه : امشى يالا اطلع بره كان يوم اسود لما عرفتك

ياسر : خلاص ياعم انا هرضى بقليلى وبعدين قال وهو بيعدك لياقة القميص اوعى كده بوزت اللوك بتاعى
عمار : تستاهل يلا على جوا

وهما لسه حاضنين بعض جوه
ورد : وحشتينى اوى يابيبة

حبيبة : مش اكتر منى انا مكنتش اعرف انى بحبك كده والله انتى عندى اكتر من اختى
ورد : وانا كمان وربنا العالم انى بحبك اد ايه

حبيبة : معلش معرفتش اجيلك بدرى حتى كنت ساعدتك
ورد : ولا يهمك ياحبيبتى انا متعبتش ولا حاجة اهم حاجة انك جيتى تعالى بس نرص الاكل قبل مايبرد
حبيبة : حاضر

ياسر بمحبة : ماشاء الله ربنا يزيدك ياعمار ويسعدك ويرزقك بالذرية الصالحة
عمار بأمل : يارب يا ياسر بس مش عارف قلبى مقبوض ليه حاسس ان حاجة غلط هتحصل

ياسر : ياعم فكك من الشيطان هو اللى بيملى دماغك بالكلام ده قل لن ييصيبنا الا ماكتب الله لنا
عمار : ونعم بالله

ياسر بمسكنة وهو بيمسك دراع عمار : الا قولى ياعمورى
عمار : طالما فيها عمورى يبقى حاجة غلسة زيك

ياسر وهو يمط شـ,ـفتيه كالاطفال : اخص عليك ياعمورى بقى انا غلس
عمار : عايز ايه ياعملى الاسود

ياسر بجدية : هى مين اللى جت واحنا على الباب دى
عمار بخبث : انت قصدك على حبيبة

ياسر وهو يضـ,ـربه فى ذراعه : هى من بقيت اهلك علشان تقول اسمها حاف كده
عمار وهو يمسكه من لحيته : انت وقعـ,ـتى يابيضة

ياسر : اوعى يالا ابو شكلك نعفشتها انت تعمل اللى انت عايزه الا لحيتى تيجى عندها واستوب دى حبيبة هارتى
عمار بضحك :  طب مش هقولك حاجة

ياسر : بجد ياعمار انا حاسس انى شـ,ـفتها قبل كده بس فين مش فاكر
عمار : دى صاحبة ورد فى الجامعة وكانت معانا يوم الفرح بس ماشاء الله مؤدبة وخلوقة جدا

ياسر بغيظ : ياض هى من بقيت اهلك علشان تشكر فيها انا بسئلك على اسمها بس
عمار بمكر : انا غلطان مع انى كنت هسال ورد عليها واذا كانت مخطوبة ولا لا

ياسر بفرحة : بجد ياعمورى
عمار : دلوقتى بقيت عمورى انت نويت ولا ايه

ياسر بصدق : والله انا كنت ناوى وبما انى الحمد لله اتعينت معيد والحال ميسور الحمد لله نويت اكمل نص دينى بقى بس مكنتش لاقى الواحدة اللى اقدر اأمنها على بيتى وعلى نفسى

عمار : واشمعنى حبيبة وانت مش شـ,ـفتها الا مرة واحدة
ياسر : كفاية انها عارفة مدام ورد وباين عليهم صحبة صالحة

عمار وهو يربت على كتفه : خلاص ياياسر ان شاء الله هعرفلك كل حاجة بس عد الجمايل
ياسر : ياعم انا شارى شوال بحط فيه جمايلك ماتقلقش من الناحية دى ركز انت بس فى موضوعى

بعد لما حبيبة وعمار مشيوا

عمار وهو يقبل يدها : تسلم ايدك ياحبيبتى
ورد بحب واضح : يعنى عجبك الاكل

عمار : ده احلى اكل اكلته فى حياتى ده انا كنت عايز احوشه عن الواد ياسر علشان محدش ياكل من ايدك غيرى
ورد :  بعدين قعدت قدامه وقالت بصوت منخفض : عمار عمار

عمار بهمس : نعم نعم
ورد : هو ياسر متجوز

عمار بخبث وقد عرف ماتفكر به قال بصوت منخفض ايضا : لا ليه
ورد بفرحة قالت : كده كويس اصل كان نفسى يتجوز من حبيبة اصلهم مناسبين لبعض اوى

عمار بصوت منخفض مثلها : انتى بداتى تمثلى دور الست المصرية ولا ايه
ورد باستغراب قالت بصوت منخفض ايضا : لا ليه

عمار بضحك : اصل باين عليكى عايزة توفقى راسين فى الحلال وبعدين قال بس انا عايز اعرف حاجة
ورد بصوت منخفض : ايـــــه

عمار وهو بيقولها بهمس : احنا بنتكلم بصوت واطى ليه كاننا حـ,ـرامية وعاملين مصـ,ـيبة
ورد انفجرت فى الضحك : ماعرفش يمكن اتحمست

عمار : بس اول مرة اشوفك بتكتكى كده

ورد : اصل انت ماتعرفش انا بحب حبيبة دى اد ايه ونفسى تتجوز واحد يعوضها عن معاملة اهلها ليها

عمار : ليه هو فى مشاكل فى بيتها
ورد : مامتها بتفضل اختها عليها ومش بتهتم ليها وبتقول عليها متخلفة والكلام ده علشان لابسة الاسدال ومش بتلبس زى اختها

عمار : طيب باباها فين
ورد بحزن : باباها عايش بس مالوش شخصية مامتها هى اللى ليها الكلمة فى البيت وكلمتها على طول بتمشى

عمار : ياستير يارب هو فى ناس كده بس ماتقلقيش ياستى باين الواد ياسر ناوى
ورد بخضة : هو هيتجوز

عمار بضحك :  لا اصل قالى اسأله على حبيبة وكده
ورد وهى تصفق كالاطفال : بجد ياه ده انا فرحت اوى وهما لايقين على بعض اصلا ربنا يقدم اللى فيه الخير

عمار وهو بيمثل انه زعلان ولف للناحية التانية وقال : طالما بتحبى حبيبة الحب ده كله سيبتيلى ايه
ورد حضنته من ورا وحطت راسها على ظهره غمضت عنيها وقالت : انت قــــــــــدرى انت انــــــــا انت ساكن جوايا حبك اختلطت بدـ,ـمى ربنا زرع حبك جوا قلبى انت حاجة صعب اقولها حاجة الكلام مش هيوفيها حقها انت روحى ياعمار اللى لو بعدت عنى هموت انت حبيـــــــــــبى

عمار لف ليها وبصلها بعيون مليانة بالحب والعشـ,ـق : وانت احلى قدر فى حياتى بحبـــــــــــــــك

ألتقينا صدفة في ممرات الحياة بدون أذن مني
تسللت لمشاعري فجأة وتغللت بأعماقي
وأصبحت بين ليلة وضحاها أهم شي بحياتي
صدفة هو لقاءنا وقدر هو حبنا
قدري أن أتبعثر بين عيناك
قدري أن أتنفس هواك
قدري أن أتبع خطاك
قدري أن أبصر الكون من عيناك
قدري أن أهمس كل دقيقة باسمك
قدري أن تكون لي الحياة والناس
رغم بعد المسافات و قلة الاتصالات
قدري أن أعيش يومي معك
وأن أرى مستقبلي بك ولك
صدقني أنت جزء مني ومن مستقبلي
بدون مقدمات وبلا أي تنميقات
أنت لي كل الوجود

(منقول)
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

صباح باستغراب : انتى بتعملى ايه يابنتى هنا
فرحة : بعمل الغدا علشان لما بدر يرجع يلاقى الاكل جاهز

صباح: وليه تاعبة نفسك يابنتى مانا هنا اهو وكمان الطباخة بتساعدنى
فرحة بحب : وهو ينفع يا امى ابقى انا موجودة وانتى اللى تعملى الاكل امال انا بعمل ايه هنا

صباح بعيون دامعة : ربنا يكرمك يابنتى انا مكنتش اتخيل ان مرات ابنى هتعاملنى بالشكل ده
فرحة وهى تذم شـ,ـفتيها : وانا اللى بقول انى زى بنتك بتقوليلى يامرات ابنى برضو

صباح وهى تربت على ظهرها : ربنا وحده اللى عالم انتى ايه بالنسبة ليا
فرحة بشقاوة : انا بقول ناجل جو الحب والكلام ده لبعد الاكل احسن مايتحرق ونتبهدل احنا الاتنين
صباح وهى تغادر المطبخ : انا ماشية اصل لو قعدت معاكى مش هخلص

دخل بدر الى الفيلا وابتسم لرؤية ابتسامة امه قال وهو يقبل يدها : ربنا يديم الفرحة يا امى بس ايه اللى مضحكك كده
صباح : انت جيت ياحبيبى دى فرحة مراتك والله عملت جو للبيت بخفة دـ,ـمها

اما بدر فازدادت ضـ,ـربات قـ,ـلبه بمجرد ذكر اسمها ابتسم تلقائيا واخدت عينيه تبحث عنها بلهفة وشوق : هى فين يا أمى

صباح : فى المطبخ و مش راضية تخلينى اساعدها
بدر : استريحى انتى يا امى كفاية اللى شـ,ـفتيه عن اذنك بقى لما اروح اشوفها

صباح : ربا يسعدكم وافرح بيكم وباولادكم

دخل الى المطبخ وجدها منهمكة فى اعداد الطعام وتدندن ببعض الاناشيد تسند بيدة على باب المطبخ ووقف يستمع لها

اما هى فأحست ان هناك من يراقبها فادارت راسها وتفاجأت بحبيبها واقف يراقبها بعيون مليئة بالحب وبابتسامة دافئة لما راته ابتسم لها وتقدم منها وقال بهمس : وحشتيـــــــنى

اما هى فدمعت عيناها اصدـ,ـم بدر لما راى اثر الدموع فى عينيها قال بخوف : بتعيطى ليه فى حاجة بتوجعك حد زعلك

فرحة بطفولية قالت وهى مازالت تبكى : لا
بدر : امال بتعيطى ليه بس

فرحة وهى باصة فى الارض : علشان مش قولتلى انك هترجع بدرى
بدر بضحكة عالية : يعنى بتعيطى علشان كده

فرحة وهى تقوس شـ,ـفتيها : ايوا انت مش شايف شكلى مش كنت عايزاك تشوفنى بشكلى ده وريحة الاكل فيا

تقدم منها بدر وامسك يديها : ومين قالك ان لما اشوفك كده مش هتبقى حلوة انتى فى عينى حلوة فى كل وقت بعد ذلك رفع يديها الى فمه وطبع عليها قبلة دافئة وهو ينظر الى عينيها اما هى فاخفضت راسها خجلا

دخل عبد الحميد وقال وهو يشير بعصاه التى يستند عليها : وه وه وه ياجليل الحيا انت وهى مش ليكو اوضة فوج ايه اللى بتهببوه ده

فرحة اختبأت وراء ظهره بخجل اما بدر انفجر فى الضحك بصوت عالى….

~احببتك منذ الصغر
واول العمر
وساحبك للكبر
وحتى نهاية العمر~ ..منقول..
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

صباح يوم جديد

عمار : ها ياحبيبتى يلا علشان هنتأخر
ورد : حاضر ياحبيبى هجيب الشنطة بس

وقفوا امام مبنى ضخم
قالت ورد : عمار انا خايفة

عمار وهو يطمئنها : متخافيش ياحبيبتى انا هعرفك على مكانك اللى هتشتغلى فيه وهفهمك كل حاجة بس انتى هتكونى فى الدور الرابع وانا فى التالت وهنروح مع بعض ان شاء الله

ورد : ان شاء الله وبعدين قالت رب ادخلنى مدخل صدق واخرجنى مخرج صدق واجعل لى من لدنك سلطانا نصيرا
وبعدين مسكوا ايدين بعض ودخلوا
وعمار بدا يقولها على طريقة الشغل وكان حظها ان اللى فى القسم بتاعها كله بنات وعمار اطمن من الناحية دى

بينما فى الخارج قريبا من الشركة

منصور : ايه رايك ياعمى فى الفسحة دى
علام : ودى بتسميها فسحة دى بلدنا برجبة الحتة دى هناك هدوء وجو نضيف مش زى هنا الجو كله دخان وناس كأنها مش لابسة حاجة

منصور : ماشى ياعمى بص انا هروح اجيب ماية من المحل ده لان اللى معانا خلصت وانت اقعد على الكرسى ده لحد لما اجى مش هتأخر

انتهى الدوام وخرجا ورد وعمار
عمار: ها ياحبيبتى اتبسطى فى الشغل ولا تعب عليكى

ورد بفرحة : لا بالعكس اتبسطت اوى وكمان مريح
عمار : طيب الحمد لله وبعدين قال وهو بيطلع مفاتيح العربية بتاعته : اوبا نسيت المفتاح فوق هطلع اجيبه بسرعة واجى وانتى اقعدى هناك على الكرسى ده لما اجى

ورد : حاضر بس متتأخرش عليا
عمار وهو ماشى : حاضر ياحبيبى خمس دقايق بس

ذهبت ورد الى ذلك المقعد ورات شخص كبير ملئت التجاعيد وجهه يجلس على طرف المقعد فجلست على الطرف الاخر تنتظر عمار

اما علام اخذ يسعل بشدة ولكن ليس معه ماء ليتمكن من اخذ علاجه
خافت ورد على ذلك الرجل يبدوا انه مريض ذهبت اليه : انت بخير ياعمى

نظر اليها علام وانقبض قلبه بشدة فملامحها تذكرها بابنه ورد : شكرا يابنتى عايز اخد علاجى بس منصور بيجيب ماية مش عارف اتاخر ليه

ابتسمت له ورد وقامت باخراج زجاجة ماء من حقيبتها : اتفضل ياعمى
علام : يابنتى يمكن تحتجيها

ورد هزت راسها بنفى : متخافش معايا واحدة تانية اتفضل خد علاجك علشان متتعبش اكتر
علام ابتسم لها : ربنا يكرمك يابنتى

اخذ علام الزجاجة منها وشرب : شكرا يابنتى الا انتى اسمك ايه
ورد : انا اسمى و………….