ابن الاكابر والأسطى بليا ج١٠

مسحت لارا دمعها ببطن يدها مثل الاطفال فطبع يامن قبله رقيقه على خدها وقال بمزاح = قومى يلا بق يا استاذه فطرينى انا ورايه شغل وكدا هتأخر على شغلى بسببك يا هانم، انا عارف انا عارف انك عوزانى اخس وابقا عصايه بسبب قلت الاكل انا عارف، حقوده علشان انا تختوخ حبتين

لارا بضحك = هوا فين التخن ده ياعم الحج هههههههههه روح روح وانت مز كده وحليوه امشى من قدامى لما احضرلك الفطار ههههههههه. وتركتهم لارا وخرجت وهيا بتضحك فضحك يامن عليهة ثما تنهد بعمق وهوا مش عارف يعمل ايه علشان تنسا امر الخلفه ده وتتعايش مع الفكره علشان هوا مش عاوز يخصرها ولاكن لارا تحلم تكون ام وهذا بيد الله واحد احد مش بيد اي احد.

~ فى كلية الهندسه

مريم بحزن = انتى بتقولى ايه يا ولاء احمد مين ده اللى بعتك انتى علشان تعرفينه على بعض

ولاء = مالك يا مريم احمد زملنا فى الدفعه عجبتيه وحب يتعرف عليكى وتبقو صحاب ايه المشكله فى كلامى دلوقتي

مريم بقرف = انتى بنت مش محضرمه وعلشان انا بنت مأدبه واهلى مربينى كويس كان دلوقتي فتنى رديت عليكى باسلوب مش هيعجب وحده شمـ، ولا بلاش

وتركتها مريم بغبظ ومشت فقترب زملهم احمد من ولاء وقال = هااا وفقت ولا لسه

ولاء بغيظ = والله مش عارفه عجبك فيها ايه دى حته بيقه خالص وعملنا فيها ست الشيخه وخمار وهدوم واسعه هه عجايب بس متخفش يا حوده هجبهالك يعنى هجبهالك ولحد عندك كمان وبمقاش ولاء لو ملينتش دمغها دى فى اقرب وقت

احمد = المهم ميطلعش كل كلامك ده بق وفعل مافيش

ولاء = عيب عليك ده انا ولاء بكره تشوف انا هعمل ايه

اما عند مريم فذهبت بغضب لتنده لشقيقها ليذهبون للمنزل معآ فقالت وهيا تنظر للارض = شادى يلا علشان نروح

شادى = حاضر يا حببتى، طب يلا سلام يا شباب

اصدقاء شادى = مع سلامه

فذهب شادى مع مريم وهم فى الطريق قال شادى باستغراب = مالك يا مريومه غضبانه لي كده مين زعل الجميل ده بس

مريم بابتسامه = ولا حاجه يا حبيبى عادى المهم عوزاك توصلنى على الكفتريه متفقه مع صحبتى منه اننه نتقابل فى الكفتريه نتكلم مع بعض شويه وبابا وماما عرفين

شادى بنحنحه = احم انسه منه اممم طيب هوصلك وكمان هدخلك للكفتريه بنفسى يا قلب توأمك علشان اوصلك لحد الطربيظه بنفسى ما يمكن حد يختلك مابين الكراسى ولا حاجه